یحیى بن هرثمه،وزیر متوکل عباسى حکایت کند:روزى خلیفه مرا احضار کرد و گفت : باید سیصد نفر همراه خود بردارى و از طریق کوفه ، عازم شهر مدینه گردى و ابوالحسن ، على بن محمد هادى را با عزت و احترام به بغداد بیاورى .

من نیز دستور خلیفه را اطاعت کرده و پس از جمع آورى افراد به همراه امکانات لازم ، حرکت کردیم.در جمع افراد همراه،فرمانده حفاظتى که مسئولیت حفاظت اموال را داشت در مسیر راه،مرتب با کاتب من که شیعه بود، درباره مسائل مختلف،بحث و مناظره داشت و من بر گفتگوى آن ها نظارت کامل داشتم.

چون مقدار زیادى از راه را پیمودیم،فرمانده به کاتب گفت : آیا علىّ بن ابى طالب علیه السلام پیشواى شما،نگفته است :هیچ زمینى خالى از قبر نیست و در هر گوشه اى از زمین،گورستانى از انسان ها وجود دارد؟
آیا در این بیابان خشک و بى آب و علف ، چه کسى زندگى کرده است تا بمیرد و دفن شود؟

من به کاتب گفتم: به راستى،آیا علىّ بن ابى طالب علیه السلام چنین گفته است ؟! پاسخ داد: بلى،صحیح است.

پس گفتم: در این سرزمین آثار گورستانى نمایان نیست و سپس شروع کردیم به خندیدن؛ و صحبت ها بر همین منوال ادامه یافت تا به شهر مدینه رسیدیم و به سمت منزل حضرت ابوالحسن،امام هادى علیه السلام روانه شدیم.

هنگامى که جلوى درب منزل رسیدیم ، من تنها وارد شدم و نامه متوکّل را تحویل ایشان دادم.حضرت پس از آن که نامه را گرفت،فرمود: مانعى نیست،تا فردا منتظر باشید.چون فرداى آن روز خدمت ایشان رفتم ضمن آن که فصل تابستان و هوا بسیار گرم بود دیدم خیاطى درون اتاق حضرت مشغول خیاطى لباس هاى ضخیم زمستانى است.و تمام سعى و کوشش شما بر این باشد که تا همین امروز لباس ها دوخته و آماده گردد و فردا صبح در همین موقع آن ها را تحویل بده،سپس به من خطاب نمود و فرمود: اى یحیى! شما نیز کارهایتان را انجام دهید و امکانات لازم را براى خود آماده کنید،تا آن که فردا حرکت کنیم.

یحیی گوید: من از حضور ایشان بیرون رفتم و با خود گفتم: در فصل تابستان،هواى به این گرمى و حرارت،حضرت لباس زمستانى تهیه می نماید،مثل این که او از مسافرت و مسیر راه اطلاعى ندارد؛ حال،تعجّب از شیعیان است که از چنین کسى پیروى مى کنند و او را امام خود مى دانند.

فرداى آن روز هنگامى که آماده حرکت شدیم،حضرت به همراهان خود فرمود: تمام امکانات و لوازم مورد نیاز را بردارید و نیز پالتو و غیره را فراموش نکنید که مبادا در مسیر راه مشکلى پیش آید. و سپس به من خطاب نمود و فرمود: اى یحیى! چنانچه آماده هستى،حرکت کنیم .

من بر تعجبم افزوده شد که آن حضرت،پالتو و پوستین در این گرماى شدید براى چه به همراه مى آورد!؟
على بن ابى طالب علیه السلام و گورستان مناظره داشتند،که ناگهان ابرى در آسمان پدیدار گشت و بالا آمد، به طورى که هوا تاریک گشت و صداى رعد و برق هاى وحشتناکى بین زمین و آسمان به گوش مى رسید، هوا یک مرتبه بسیار سرد شد که قابل تحمل براى افراد نبود و در همین لحظات برف زمستانى همه جا را پوشاند.

اما چون حضرت ابوالحسن،امام هادى علیه السلام و همراهانش لباس هاى گرم همراه داشتند و از قبل مهیا بودند،پالتو و پوستین هاى خود را پوشیدند؛ و هیچ گونه ناراحتى نداشتند.سپس آن حضرت دستور داد تا یک پالتو به من و نیز یک پالتو هم به کاتب دادند و هر دو پوشیدیم.به جهت سرماى شدید آن روز هشتاد نفر از نیروها و همراهان من هلاک شدند و مردند.

هنگامى که ابرها کنار رفت و هوا به حالت عادى برگشت ، حضرت هادى علیه السلام به من فرمود: اى یحیى! بگو افرادى که هلاک شده اند،در همین مکان دفن شوند؛ و سپس افزود: خداوند متعال این چنین سرزمین ها را گورستان انسان ها مى گرداند.

و یحیی گفت: یاابن رسول اللّه ! من به یگانگى خدا و نبوّت محمّد رسول اللّه صلى الله علیه و آله شهادت مى دهم ؛ و نیز اقرار مى نمایم که شماها خلیفه و حجّت خداوند بر روى زمین براى بندگان هستید؛ من تاکنون ایمان نداشتم ولى اکنون به برکت وجود شما ایمان آوردم و من نیز از شیعیان شما مى باشم!

_______________________________________

منابع:الخرائج والجرائح ج ۱ ص ۳۹۳

الثّاقب فى المناقب ص ۵۵۱ ح ۱۲

اثبات الهداة ج ۳ ص ۳۷۴ ح ۳۸

مجموعة نفیسة  ص ۲۳۰

مدینة المعاجز ج ۷ ص ۴۶۶ ح ۲۴۷۱

علامه علی کورانی یکی از علمای شیعی،نویسنده ی کتاب شناخته شده و معروف عصر ظهور است.این اثر را در مطلب، کتاب عصر ظهور خدمت شما معرفی کردیم. عصر ظهور یکی از محدود کتاب هایی است که به حوادث و رویدادهای سال پایانی قبل از ظهور صاحب الزمان (عج) می پردازد.

مجله ی موعود نشستی را در سال ۱۳۸۴ با حضور ایشان برگزار کرد.ایشان به ایراد سخنرانی پرداخته و به سوالهای حضار پاسخ دادند.این نشست حول حوادثی که در آستانه ی ظهور ولی عصر(عج) می افتد برگزار شد.ایشان علاوه بر نشانه ها،نقش ایرانیان در انقلاب های آستانه ی ظهور را نقشی پررنگ خواندند و از ایرانیان خواستند تا قدر خود به عنوان زمینه ساز ظهور را بیشتر بدانند.

فایل سخنرانی علامه علی کورانی در نشست مجله ی موعود که در سایت فتیان قرار داده شده بود را در طاقچه برای دوستداران عصر ظهور قرار می دهیم تا شما نیز از سخنان این عالم بزرگوار استفاده کامل را بیرید.

دانلود فایل صوتی سخنرانی علامه کورانی قسمت اول

دانلود فایل صوتی سخنرانی علامه کورانی قسمت دوم

چهل حدیث گوهربار از دهمین اختر آسمان امامت و ولایت حضرت امام هادی(ع) ملقب به نقی که به معنای پاک،پاکیزه و برگزیده می باشد.

قالَ الامامُ اءبو الحسن،علىّ الهادى صلوات اللّه و سلامه علیه :

مَنِ اتَّقىَ اللّهَ یُتَّقى ، وَمَنْ اءطاعَ اللّهَ یُطاعُ، وَ مَنْ اءطاعَ الْخالِقَ لَمْ یُبالِ سَخَطَ الْمَخْلُوقینَ، وَمَنْ اءسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ اءنْ یَحِلَّ بِهِ سَخَطُ الْمَخْلُوقینَ.^۱

فرمود: کسى که تقوى الهى را رعایت نماید و مطیع احکام و مقرّرات الهى باشد، دیگران مطیع او مى شوند.و هر شخصى که اطاعت از خالق نماید، باکى از دشمنى و عداوت انسان ها نخواهد داشت؛ و چنانچه خداى متعال را با معصیت و نافرمانى خود به غضب درآورد، پس سزاوار است که مورد خشم و دشمنى انسان ها قرار گیرد.

قالَ علیه السلام : مَنْ اءنِسَ بِاللّهِ اسْتَوحَشَ مِنَ النّاسِ، وَعَلامَةُ الاُْنْسِ بِاللّهِ الْوَحْشَةُ مِنَ النّاسِ.^۲

فرمود: کسى که با خداوند متعال مونس باشد و او را انیس خود بداند، از مردم احساس وحشت مى کند.و علامت و نشانه انس با خداوند وحشت از مردم است یعنى از غیر خدا نهراسیدن و از مردم احتیاط و دورى کردن .

قالَ علیه السلام :السَّهَرَ اءُلَذُّ الْمَنامِ، وَالْجُوعُ یَزیدُ فى طیبِ الطَّعامِ.^۳

فرمود: شب زنده دارى ، خواب بعد از آن را لذیذ مى گرداند؛ و گرسنگى در خوشمزگى طعام مى افزاید یعنى هر چه انسان کمتر بخوابد بیشتر از خواب لذت مى برد و هر چه کم خوراک باشد مزّه غذا گواراتر خواهد بود .

قالَ علیه السلام : لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ کَدِرْتَ عَلَیْهِ، وَلاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّکَ إ لَیْهِ، فَإ نَّما قَلْبُ غَیْرِکَ کَقَلْبِکَ لَهُ.^۴

فرمود: از کسى که نسبت به او کدورت و کینه دارى ، صمیّمیت و محبّت مجوى .همچنین از کسى که نسبت به او بدگمان هستى ، نصیحت و موعظه طلب نکن ، چون که دیدگاه و افکار دیگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.

قالَ علیه السلام : الْحَسَدُ ماحِقُ الْحَسَناتِ، وَالزَّهْوُ جالِبُ الْمَقْتِ، وَالْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ داعٍ إ لَى الْغَمْطِ وَالْجَهْلِ، وَالبُخْلُ اءذَمُّ الاْ خْلاقِ، وَالطَّمَعُ سَجیَّةٌ سَیِّئَةٌ.^۵
فرمود: حسد موجب نابودى ارزش و ثواب حسنات مى گردد.تکبّر و خودخواهى جذب کننده دشمنى و عداوت افراد مى باشد.

عُجب و خودبینى مانع تحصیل علم خواهد بود و در نتیجه شخص را در پَستى و نادانى نگه مى دارد.بخیل بودن بدترین اخلاق است ؛ و نیز طَمَع داشتن خصلتى ناپسند و زشت مى باشد.

قالَ علیه السلام : الْهَزْلُ فکاهَةُ السُّفَهاءِ، وَ صَناعَةُ الْجُهّالِ.^۶

فرمود: مسخره کردن و شوخى هاى – بى مورد – از بى خردى است و کار انسان هاى نادان مى باشد.

قالَ علیه السلام : الدُّنْیا سُوقٌ رَبِحَ فیها قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُونَ.^۷

فرمود: دنیا همانند بازارى است که عدّه اى در آن براى آخرت سود مى برند و عدّه اى دیگر ضرر و خسارت متحمّل مى شوند.

قالَ علیه السلام : النّاسُ فِى الدُّنْیا بِالاْ مْوالِ وَ فِى الاَّْخِرَةِ بِالاْ عْمالِ.^۸

فرمود: مردم در دنیا به وسیله ثروت و تجمّلات شهرت مى یابند ولى در آخرت به وسیله اعمال محاسبه و پاداش داده خواهند شد.

قالَ علیه السلام : مُخالَطَةُ الاْ شْرارِ تَدُلُّ عَلى شِرارِ مَنْ یُخالِطُهُمْ.^۹

فرمود: همنشین شدن و معاشرت با افراد شرور نشانه پستى و شرارت تو خواهد بود.

قالَ علیه السلام : أ هْلُ قُمْ وَ أ هْلُ آبَةِ مَغْفُورٌلَهُمْ ، لِزیارَتِهِمْ لِجَدّى عَلىّ ابْنِ مُوسَى الرِّضا عَلَیْهِ السَّلامُ بِطُوس ، اءلا وَ مَنْ زارَهُ فَأ صابَهُ فى طَریقِهِ قَطْرَةٌ مِنَ السَّماءِ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى النّارِ.^۱۰

فرمود: اهالى قم و اهالى آبه یکى از روستاهاى حوالى ساوه آمرزیده هستند به جهت آن که جدّم امام رضا علیه السلام را در شهر طوس زیارت مى کنند.و سپس حضرت افزود: هر که جدّم امام رضا علیه السلام را زیارت کند و در مسیر راه صدمه و سختى تحمّل کند خداوند آتش را بر بدن او حرام مى گرداند.

عَنْ یَعْقُوبِ بْنِ السِّکیتْ، قالَ: سَاءلْتُ أ بَاالْحَسَنِ الْهادى علیه السلام : ما بالُ الْقُرْآنِ لا یَزْدادُ عَلَى النَّشْرِ وَالدَّرْسِ إ لاّ غَضاضَة ؟قالَ علیه السلام : إ نَّ اللّهَ تَعالى لَمْ یَجْعَلْهُ لِزَمانٍ دُونَ زَمانٍ، وَلالِناسٍ دُونَ ناسٍ، فَهُوَ فى کُلِّ زَمانٍ جَدیدٌ وَ عِنْدَ کُلِّ قَوْمٍ غَضُّ إ لى یَوْمِ الْقِیامَةِ.^۱۱

یکى از اصحاب حضرت به نام ابن سِکیّت گوید: از امام هادى علیه السلام سؤ ال کردم : چرا قرآن با مرور زمان و زیاد خواندن و تکرار، کهنه و مندرس نمى شود؛ بلکه همیشه حالتى تازه و جدید در آن وجود دارد؟

امام علیه السلام فرمود: چون که خداوند متعال قرآن را براى زمان خاصّى و یا طایفه اى مخصوص قرار نداده است ؛ بلکه براى تمام دوران ها و تمامى اقشار مردم فرستاده است ، به همین جهت همیشه حالت جدید و تازه اى دارد و براى جوامع بشرى تا روز قیامت قابل عمل و اجرا مى باشد.

قالَ علیه السلام :الْغَضَبُ عَلى مَنْ لا تَمْلِکُ عَجْزٌ، وَ عَلى مَنْ تَمْلِکُ لُؤْمٌ.^۱۲

فرمود: غضب و تندى در مقابل آن کسى که توان مقابله با او را ندارى ، علامت عجز و ناتوانى است ، ولى در مقابل کسى که توان مقابله و رو در روئى او را دارى علامت پستى و رذالت است .

قالَ علیه السلام : یَاْتى عَلماءُ شیعَتِنا الْقَوّامُونَ بِضُعَفاءِ مُحِبّینا وَ اءهْلِ وِلایَتِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ، وَالاْ نْوارُ تَسْطَعُ مِنْ تیجانِهِمْ.^۱۳

فرمود: علما و دانشمندانى که به فریاد دوستان و پیروان ما برسند و از آن ها رفع مشکل نمایند، روز قیامت در حالى محشور مى شوند که تاج درخشانى بر سر دارند و نور از آن ها مى درخشد.

قالَ علیه السلام : لِبَعْضِ قَهارِمَتِهِ: اسْتَکْثِرُوا لَنا مِنَ الْباذِنْجانِ، فَإ نَّهُ حارُّ فى وَقْتِ الْحَرارَةِ، بارِدٌ فى وَقْتِ الْبُرُودَةِ، مُعْتَدِلٌ فِى الاْ وقاتِ کُلِّها، جَیِّدٌ عَلى کلِّ حالٍ.^۱۴

به بعضى از غلامان خود فرمود: بیشتر براى ما بادمجان پخت نمائید که در فصل گرما، گرم و در فصل سرما، سرد است .و در تمام دوران سال معتدل مى باشد و در هر حال مفید است .

قالَ علیه السلام : التَّسْریحُ بِمِشْطِ الْعاجِ یُنْبُتُ الشَّعْرَ فِى الرَّأ سِ، وَ یَطْرُدُ الدُّودَ مِنَ الدِّماغِ، وَ یُطْفِى ءُ الْمِرارَ، وَ یَتَّقِى اللِّثةَ وَ الْعَمُورَ.^۱۵

فرمود: شانه کردن موها به وسیله شانه عاج ، سبب روئیدن و افزایش مو مى باشد، همچنین سبب نابودى کرم هاى درون سر و مُخ خواهد شد و موجب سلامتى فکّ و لثه ها مى گردد.

قالَ علیه السلام : اُذکُرْ مَصْرَعَکَ بَیْنَ یَدَىْ اءهْلِکَ لا طَبیبٌ یَمْنَعُکَ، وَ لا حَبیبٌ یَنْفَعُکَ.^۱۶

فرمود: بیاد آور و فراموش نکن آن حالت و موقعى را که در میان جمع اعضا خانواده و آشنایان قرار مى گیرى و لحظات آخر عمرت سپرى مى شود و هیچ پزشکى و دوستى و ثروتى نمى تواند تو را از آن حالت نجات دهد.

قالَ علیه السلام : إ نَّ الْحَرامَ لایَنْمى ، وَإ نْ نَمى لا یُبارَکُ فیهِ، وَما اءَنْفَقَهُ لَمْ یُؤْجَرْ عَلَیْهِ، وَ ما خَلَّفَهُ کانَ زادَهُ إ لَى النّارِ.^۱۷

فرمود: همانا اموال حرام ، رشد و نموّ ندارد و اگر هم احیاناً رشد کند و زیاد شود برکتى نخواهد داشت و با خوشى مصرف نمى گردد.و آنچه را از اموال حرام انفاق و کمک کرده باشد اجر و پاداشى برایش نیست و هر مقدارى که براى بعد از خود به هر عنوان باقى گذارد معاقب مى گردد.

قالَ علیه السلام : اَلْحِکْمَةُ لا تَنْجَعُ فِى الطِّباعِ الْفاسِدَةِ.^۱۸

فرمود: حکمت اثرى در دل ها و قلب هاى فاسد نمى گذارد.

قالَ علیه السلام : مَنْ رَضِىَ عَنْ نَفْسِهِ کَثُرَ السّاخِطُونَ عَلَیْهِ.^۱۹

فرمود: هر که از خود راضى باشد بدگویان او زیاد خواهند شد.

قالَ علیه السلام : اَلْمُصیبَةُ لِلصّابِرِ واحِدَةٌ وَ لِلْجازِعِ اِثْنَتان .^۲۰

فرمود: مصیبتى که بر کسى وارد شود و صبر و تحمّل نماید، تنها یک ناراحتى است ؛ ولى چنانچه فریاد بزند و جزع کند دو ناراحتى خواهد داشت .

قالَ علیه السلام : اِنّ لِلّهِ بِقاعاً یُحِبُّ اءنْ یُدْعى فیها فَیَسْتَجیبُ لِمَنْ دَعاهُ، وَالْحیرُ مِنْها.^۲۱

فرمود: براى خداوند بقعه ها و مکان هائى است که دوست دارد در آن ها خدا خوانده شود تا آن که دعاها را مستجاب گرداند که یکى از بُقْعه ها حائر و حرم امام حسین علیه السلام خواهد بود.

قالَ علیه السلام : اِنّ اللّهَ هُوَ الْمُثیبُ وَالْمُعاقِبُ وَالْمُجازى بِالاَْعْمالِ عاجِلاً وَآجِلاً.^۲۲

فرمود: همانا تنها کسى که ثواب مى دهد و عِقاب مى کند و کارها را در همان لحظه یا در آینده پاداش مى دهد، خداوند خواهد بود.

قالَ علیه السلام : مَنْ هانَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ فَلا تَاءمَنْ شَرَّهُ.^۲۳

فرمود: هرکس به خویشتن اهانت کند و کنترل نفس نداشته باشد خود را از شرّ او در امان ندان .

قالَ علیه السلام : اَلتَّواضُعُ اءنْ تُعْطَیَ النّاسَ ما تُحِبُّ اءنْ تُعْطاهُ.^۲۴

فرمود: تواضع و فروتنى چنان است که با مردم چنان کنى که دوست دارى با تو آن کنند.

قالَ علیه السلام : اِنّ الْجِسْمَ مُحْدَثٌ وَاللّهُ مُحْدِثُهُ وَ مُجَسِّمُهُ.^۲۵

فرمود: همانا اجسام ، جدید و پدیده هستند و خداوند متعال به وجود آورنده و تجسّم بخش آن ها است .

قالَ علیه السلام : لَمْ یَزَلِ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَیْئىٌ مَعَهُ، ثُمَّ خَلَقَ الاَْشْیاءَ بَدیعاً، وَاخْتارَ لِنَفْسِهِ اءحْسَنَ الاْ سْماء.^۲۶

فرمود: خداوند از ازَل ، تنها بود و چیزى با او نبود، تمام موجودات را با قدرت خود آفریده ، و بهترین نام ها را براى خود برگزید.

قالَ علیه السلام : اِذا قامَ الْقائِمُ یَقْضى بَیْنَ النّاسِ بِعِلْمِهِ کَقَضاءِ داوُد علیه السلام وَ لا یَسْئَلُ الْبَیِّنَةَ.^۲۷

فرمود: زمانى که حضرت حجّت (عجّ) قیام نماید در بین مردم به علم خویش قضاوت مى نماید؛ همانند حضرت داود علیه السلام که از دلیل و شاهد سؤ ال نمى فرماید.

قالَ علیه السلام : مَنْ اَطاعَ الْخالِقَ لَمْ یُبالِ بِسَخَطِ الْمَخْلُوقینَ وَ مَنْ اءسْخَطَ الْخالِقَ فَقَمِنٌ اءنْ یَحِلَّ بِهِ الْمَخْلُوقینَ.^۲۸

فرمود: هرکس مطیع و پیرو خدا باشد از قهر و کارشکنى دیگران باکى نخواهد داشت .

قالَ علیه السلام : اَلْعِلْمُ وِراثَةٌ کَریمَةٌ وَالاْ دَبُ حُلَلٌ حِسانٌ، وَالْفِکْرَةُ مِرْآتٌ صافَیةٌ.^۲۹

فرمود: علم و دانش بهترین یادبود براى انتقال به دیگران است ، ادب زیباترین نیکى ها است و فکر و اندیشه آئینه صاف و تزیین کننده اعمال و برنامه ها است .

قالَ علیه السلام : الْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ، داعٍ إ لىَ الْغَمْطِ وَ الْجَهْلِ.^۳۰

فرمود: خودبینى و غرور، انسان را از تحصیل علوم باز مى دارد و به سمت حقارت و نادانى مى کشاند.

قالَ علیه السلام : لا تُخَیِّبْ راجیکَ فَیَمْقُتَکَ اللّهُ وَ یُعادیکَ.۳۱ 

فرمود: کسى که به تو امید بسته است ناامیدش مگردان ، وگرنه مورد غضب خداوند قرار خواهى گرفت .

قالَ علیه السلام : مَا اسْتَراحَ ذُو الْحِرْصِ.^۳۲

فرمود: شخص طمّاع و حریص نسبت به اموال و تجمّلات دنیا هیچگاه آسایش و استراحت نخواهد داشت .

قالَ علیه السلام : الْعِتابُ مِفْتاحُ التَّقالى ، وَالعِتابُ خَیْرٌ مِنَ الْحِقْدِ.^۳۳

فرمود: (مواظب باش که ) عتاب و پرخاش گرى ، مقدّمه و کلید غضب است ، ولى در هر حال پرخاش گرى نسبت به کینه و دشمنى درونى بهتر است (چون کینه ، ضررهاى خظرناک ترى را در بردارد).

قالَ علیه السلام : الْغِنى قِلَّةُ تَمَنّیکَ، وَالرّضا بِما یَکْفیکَ، وَ الْفَقْرُ شَرَهُ النّفْسِ وَ شِدَّةُ القُنُوطِ، وَالدِّقَّةُ إ تّباعُ الْیَسیرِ وَالنَّظَرُ فِى الْحَقیرِ.^۳۴

متر آرزو و توقّع باشد و به آنچه موجود و حاضر است راضى و قانع گردى ، ولیکن فقر و تهى دستى در آن موقعى است که آرزوهاى نفسانى اهمیّت داده شود، امّا دقّت و توجّه به مسائل ، اهمیّت دادن به امکانات موجود و مصرف و استفاده صحیح از آن ها است،اگر چه ناچیز و کم باشد.

قالَ علیه السلام : الاِْمامُ بَعْدى الْحَسَنِ، وَ بَعْدَهُ ابْنُهُ الْقائِمُ الَّذى یَمْلاَُ الاَْرْضَ قِسْطاً وَ عَدْلاً کَما مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً.^۳۵

فرمود: امام و خلیفه بعد از من (فرزندم ) حسن ؛ و بعد از او فرزندش مهدى موعود علیهما السلام مى باشد که زمین را پر از عدل و داد مى نماید، همان طورى که پر از ظلم و ستم گشته باشد.

قالَ علیه السلام : إ ذا کانَ زَمانُ الْعَدْلِ فیهِ أ غْلَبُ مِنَ الْجَوْرِ فَحَرامٌ أ نْ یُظُنَّ بِأ حَدٍ سُوءاً حَتّى یُعْلَمَ ذلِکَ مِنْهُ.^۳۶

فرمود: در آن زمانى که عدالت اجتماعى ، حاکم و غالب بر تباهى باشد، نباید به شخصى بدگمان بود مگر آن که یقین و معلوم باشد.

قالَ علیه السلام : إ نَّ لِشیعَتِنا بِوِلایَتِنا لَعِصْمَةٌ، لَوْ سَلَکُوا بِها فى لُجَّةِ الْبِحارِ الْغامِرَةِ.^۳۷

فرمود: همانا ولایت ما اهل بیت براى شیعیان و دوستانمان پناهگاه امنى مى باشد که چنانچه در همه امور به آن تمسّک جویند،بر تمام مشکلات (مادّى و معنوى ) فایق آیند.

قالَ علیه السلام : یا داوُدُ لَوْ قُلْتَ: إ نَّ تارِکَ التَّقیَّةَ کَتارِکِ الصَّلاةِ لَکُنتَ صادِقاً.^۳۸

فرمود: به یکى از اصحابش به نام داود صرّمى فرمود: اگر قائل شوى که ترک تقیّه همانند ترک نماز است ، صادق خواهى بود.

قالَ: سَاءلْتُهُ عَنِ الْحِلْمِ؟ فَقالَ علیه السلام : هُوَ اءنْ تَمْلِکَ نَفْسَکَ وَ تَکْظِمَ غَیْظَکَ، وَ لا یَکُونَ ذلَکَ إ لاّ مَعَ الْقُدْرَةِ.^۳۹

یکى از اصحاب از آن حضرت پیرامون معناى حِلم و بردبارى سؤ ال نمود؟ حضرت در پاسخ فرمود: این که در هر حال مالک نَفْس خود باشى و خشم خود را فرو برى و آن را خاموش نمائى و این تحمّل و بردبارى در حالى باشد که توان مقابله با شخصى را داشته باشى .

قالَ علیه السلام : اِنّ اللّهَ جَعَلَ الدّنیا دارَ بَلْوى وَالاْ خِرَةَ دارَ عُقْبى ، وَ جَعَلَ بَلْوى الدّنیا لِثوابِ الاْ خِرَةِ سَبَباً وَ ثَوابَ الاْ خِرَةِ مِنْ بَلْوَى الدّنیا عِوَضاً.^۴۰

فرمود: همانا خداوند، دنیا را جایگاه بلاها و امتحانات و مشکلات قرار داد؛ و آخرت را جایگاه نتیجه گیرى زحمات ، پس بلاها و زحمات و سختى هاى دنیا را وسیله رسیدن به مقامات آخرت قرار داد و اجر و پاداش زحمات دنیا را در آخرت عطا مى فرماید.

______________________________________

۱-بحارالا نوار: ج ۶۸، ص ۱۸۲، ح ۴۱، اعیان الشّیعة : ج ۲، ص ۳۹

۲-عُدّة الداعى مرحوم راوندى : ص ۲۰۸

۳-بحارالانوار: ج ۸۴ ص ۱۷۲ به نقل از اعلام الدین دیلمى

۴-بحار الا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴، اعلام الدّین : ص ۳۱۲، س ۱۴

۵-بحارالا نوار: ج ۶۹، ص ۱۹۹، ح ۲۷

۶-الدرّة الباهرة : ص ۴۲، س ۵، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۲۰

۷-اعیان الشّیعة : ج ۲، ص ۳۹، تحف العقول : ص ۴۳۸

۸-اعیان الشّیعة : ج ۲، ص ۳۹، بحارالا نوار: ج ۱۷

۹-مستدرک الوسائل : ج ۱۲، ص ۳۰۸، ح ۱۴۱۶۲

۱۰-عیون اخبار الرّضا علیه السلام : ج ۲، ص ۲۶۰، ح ۲۲

۱۱-امالى شیخ طوسى : ج ۲، ص ۵۸۰، ح ۸

۱۲-مستدرک الوسائل : ج ۱۲، ص ۱۱، ح ۱۳۳۷۶

۱۳-بحارالا نوار: ج ۲، ص ۶، ضمن ح ۱۳

۱۴-کافى : ج ۶، ص ۳۷۳، ح ۲، وسائل الشّیعة : ج ۲۵، ص ۲۱۰، ح ۳۱۷۰۶

۱۵-بحارالا نوار: ج ۷۳، ص ۱۱۵، ح ۱۶

۱۶-اعلام الدّین : ص ۳۱۱، س ۱۶، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، ح ۴

۱۷-کافى : ج ۵، ص ۱۲۵، ح ۷

۱۸-نزهة النّاظر و تنبیه الخاطر: ص ۱۴۱، ح ۲۳، اعلام الدّین : ص ۳۱۱، س ۲۰

۱۹-بحارالا نوار: ج ۶۹، ص ۳۱۶، ح ۲۴

۲۰-اعلام الدّین : ص ۳۱۱، س ۴، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹

۲۱-تحف : ص ۳۵۷، بحارالا نوار: ج ۹۸، ص ۱۳۰، ح ۳۴

۲۲-تحف : ص ۳۵۸، بحارالا نوار: ج ۵۹، ص ۲، ضمن ح ۶

۲۳-تحف العقول : ص ۳۸۳، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۵

۲۴-محجّة البیضا: ج ۵، ص ۲۲۵

۲۵-بحارالا نوار: ج ۵۷، ص ۸۱، ح ۵۱، به نقل از توحید شیخ صدوق

۲۶-بحارالانوار: ج ۵۷، ص ۸۳، ح ۶۴، به نقل از احتجاج طبرسى

۲۷-بحارالا نوار: ج ۵۰، ص ۲۶۴، ح ۲۴، به نقل از مناقب و خرائج

۲۸-بحارالا نوار: ج ۵۰، ص ۱۷۷، ح ۵۶، و ج ۷۱، ص ۱۸۲ ح ۴۱

۲۹-بحارالا نوار: ج ۷۱، ص ۳۲۴، مستدرک الوسائل : ج ۱۱، ص ۱۸۴، ح ۴

۳۰-بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹، س ۴

۳۱-بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۱۷۳، ح ۲

۳۲-نزهة النّاظر و تنبیه الخاطر: ص ۱۴۱، ح ۲۱، مستدرک الوسائل : ج ۲، ص ۳۳۶، ح ۱۱

۳۳-نزهة النّاظر: ص ۱۳۹، ح ۱۲، بحارالا نوار: ج ۷۸، ص ۳۶۸، ضمن ح ۳

۳۴-الدّرّة الباهرة : ص ۱۴، نزهة الناظر: ص ۱۳۸، ح ۷، بحار: ج ۷۵، ص ۱۰۹، ح ۱۲

۳۵-بحارالا نوار: ج ۵۰، ص ۲۳۹، ح ۴، به نقل از إ کمال الدین صدوق

۳۶-بحارالا نوار: ج ۷۳، ص ۱۹۷، ح ۱۷، به نقل از الدّرّة الباهرة : ص ۴۲، س ۱۰

۳۷-بحارالا نوار: ج ۵۰، ص ۲۱۵، ح ۱، س ۱۸، به نقل از امالى شیخ طوسى

۳۸-وسائل الشّیعة : ج ۱۶، ص ۲۱۱، ح ۲۱۳۸۲، مستطرفات السّرائر: ص ۶۷، ح ۱۰

۳۹-نزهة النّاظر و تنبیه الخاطر: ص ۱۳۸، ح ۵، مستدرک الوسائل : ج ۲، ص ۳۰۴، ح ۱۷

۴۰-تحف : ص ۳۵۸

امام علی نقی (ع) دهمین امام شیعیان می باشد.کنیه اش ابولحسن و القابش هادی (راهنما) و نقی (برگزیده) ناصح ، متوکّل ، نقىّ، مرتضى ، عالم ، طاهر، طیّب ، عسکرى ، أ مین ، ابن الرّضا و… است.پدر ایشان امام جواد (ع) و مادرش سمانه مغربی زنی از اهل مغرب بود.امام نقی (ع) در سال ۲۱۴ ه.ق در روستایی به نام صریا در نزدیکی مدینه به دنیا آمدند.

حدود ۸ سال سن داشت که پدر بزرگوارش امام جواد(ع) به شهادت رسید و ایشان از سن ۸ سالگی به امامت رسیدند.امامت ایشان ۳۳ سال به طول انجامید.سیزده سال در مدینه و بیست سال را هم در سامرا گذراندند.در دوران امامت آن حضرت،حکومت عباسیان اقتدار گذشته را از دست داده و پریشان حال بود و به همین جهت چندین خلیفه روی کار آمدند که معتصم ،واثق ،متوکل ،منتصر و مستعین پنچ خلیفه ای بودند که با امام علی نقی(ع) همزمان بودند.

ایشان در مدینه موقعیت ممتازی داشتند و دانش پژهان از هر سو به محضرش روی می آوردند.شیعیان عراق ،ایران و مصر با نوشتن نامه و یا به صورت حضوری،مسائلشان را می پرسیدند.

امام نقی(ع) نمایندگان بسیاری داشتند که در میان مردم حضور داشتند برای همین والی مدینه موقعیت امام هادی(ع) را برای متوکل گزارش کرد.او نیز امام را به بغداد فراخواند.از آنجایی که شماری از دولتمردان دستگاه خلافت عباسی از دوستداران امام بودند،ماموران را از آزار امام برحذر می داشتند.به این سبب امام به سامرا،مقر حکومت متوکل برده شد تا زیر نظر باشد و گاهی نیز بر امام سخت می گرفتند.

در این شرایط امام هادی(ع) از میراث امامت دفاع،و از طریق وکلایش با مردم ارتباط برقرار می کرد.این روش ارتباط با مردم زمینه ای بود برای غیبت امام زمان(عج).وقتی که معتز ،خلیفه ی عباسی روی کار آمد،ابتدا مخالفان در داخل دستگاه را از میان برداشت،آنگاه به سراغ امام علی نقی(ع) رفت و آن حضرت را مسموم کرد.ایشان در سال ۲۵۴ ه.ق به شهادت رسیدند.پیکر مطهرش را در سامرا و در خانه ی خودش به خاک سپردند.

شخصیت امام علی نقی(ع)

احوال ایشان گفته اند:امام هادی با وقار ،خوش کلام ،بردبار ،کریم و خردمند بود.

احادیثی از امام علی نقی(ع)

حکمت اثرى در دل ها و قلب هاى فاسد نمى گذارد.^۱

 هر که از خود راضى باشد بدگویان او زیاد خواهند شد.^۲

مصیبتى که بر کسى وارد شود و صبر و تحمّل نماید، تنها یک ناراحتى است ؛ ولى چنانچه فریاد بزند و جزع کند دو ناراحتى خواهد داشت.^۳

هرکس به خویشتن اهانت کند و کنترل نفس نداشته باشد خود را از شرّ او در امان ندان .^۴

_________________________________

۱-نزهة النّاظر و تنبیه الخاطر: ص ۱۴۱، ح ۲۳، اعلام الدّین : ص ۳۱۱، س ۲۰

۲-بحارالا نوار: ج ۶۹، ص ۳۱۶، ح ۲۴

۳-اعلام الدّین : ص ۳۱۱، س ۴، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۹

۴-تحف العقول : ص ۳۸۳، بحارالا نوار: ج ۷۵، ص ۳۶۵

حدیث کرد ما را سعد بن عبد الله از سلمة بن خطاب بر اوستانى از محمد بن لیث از حضرت امام صادق علیه السلام :گفت آمد مردى و پرسید از امیر المومنین على بن ابى طالب علیه السلام در مورد قیام شب و قرآن خواندن در شب فرمود او را که: 

بشارت باد تو را که هر کس در هر ده شب در میان یکبار نماز کند از براى خدا با اخلاص و طلب خوشنودى، خداى تبارک و تعالى فرشتگان خود را امر می کند که بنویسید از براى این بنده ی من حسنه و ثواب عدد آنچه روئیده در این شب از دانه و برگ و درخت و هر نى و خار و گیاه.

هر که نماز کند در هر نه شب یکبار،بدهد او را خدا ده دعای مستجاب و کتاب او را در قیامت بدست راست او روز بدهد.

هر که نماز کند در هر هشت شب یکبار،بدهد او را خدا ثواب شهید صبرکننده ی صادق النیت و قبول شود شفاعت او درباره ی خانواده اش.

هر که نماز کند در هر هفت شب یکبار،بیرون آید از قبر خود روزى که برانگیخته شود در حالى که روى او چون ماه شب چهارده باشد تا آنکه بگذرد از صراط مانند آن کسانی که در امانند.

هر که نماز کند در هر شش شب یکبار،نوشته شود از توبه کنندگان و آمرزیده شود هر گناه که کرده است

هر که نماز کند در هر پنج شب یکبار،همنشین باشد با ابراهیم خلیل الرحمن (علیه السلام) در قبه او.

هر که نماز کند در هر چهار شب یکبار،باشد او از اول رستگاران تا آنکه بگذرد بر صراط چون باد سخت و داخل بهشت شود بغیر حساب.

هر که نماز کند در هر سه شب یکبار،باقى نماند هیچ فرشته الّا آنکه غبطه خورد به او به واسطه ی منزلت او نزد خداى عزوجل و گوید او را که داخل شو هر یک از هشت در بهشت که خواهى.

هر که نماز کند نیمی از شب را،پس اگر بدهند او را زمین پر از طلا هفتاد هزار بار برابر جزاى او نباشد و باشد این از براى او نزد خدا فاضل‏تر از هفتاد بنده که آزاد کرده باشد آن را از فرزندان اسماعیل (علیه السلام)

هر که نماز کند دو سوم یک شب،را باشد او را از حسنات قدر یک عالج(ریگ) که کمترین حسنه آن ده برابر سنگین‏تر از کوه احد باشد.

هر که نماز کند یک شب تمام را در حالى که خواننده کتاب خداى عزوجل باشد و رکوع کننده و سجودکننده و ذکر گوینده باشد داده شود از ثواب آن مقدار که کمترین آن بیرون رفتن اوست از گناهان چنانچه زائیده است او را مادر او،و نوشته شود از براى او عدد آنچه خلق کرده است آن را خدا از حسنات و مثل آن درجات و ثابت شود نورى در قبر او.و برکنده شود گناه و حسد از دل او،و خلاصى یابد از عذاب قبر.و داده شود برات خلاصى از آتش به او.و برانگیخته شود از ایمن شدگان.

و پروردگار تبارک و تعالى به فرشتگان بفرماید که:نظر کنید ببنده من که احیاء کرد شبى بطلب رضاى من ساکن گردانید او را در فردوس و از براى اوست در آن صد هزار شهر در هر شهرى باشد هر چه خواهد،نفسها و لذت یابد چشمها و آنچه نگذشته باشد بر هیچ دل،سواى آنچه آماده کرده‏ام براى وى از کرامت و قربت و نزدیکی به خودم و آنچه نگذشته باشد بر هیچ دل سواى آنچه آماده کرده‏ام براى وى از کرامت و قربت و نزدیکی به خودم.

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:هر کار نیکی که انسان با ایمان انجام می دهد پاداشش در قرآن ذکر شده است،جز نماز شب،که به خاطر اهمیت آن،خداوند آن را با صراحت بیان نفرمودند همین قدر فرموده است:

تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ یَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ یُنفِقُونَ^۱

پهلوهایشان از بسترها در دل شب دور می شود ( وبه پا می خیزند و رو به درگاه خدا می آورند ) و پروردگار خود را با بیم و امید می خوانند و از آنچه به آنان روزی داده ایم انفاق می کنند.

فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَّا أُخْفِیَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعْیُنٍ جَزَاء بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ^۲
هیچ کس نمی داند چه پاداش های مهمی که مایه ی روشنی چشم هاست برای آنان نهفته شده این پاداش کارهایی است که انجام می دهند.

____________________________________________

۱-سوره سجده آیه ۱۶

۲-سوره سجده آیه ۱۷

منبع:کاشف الاستار در ترجمه جامع الاخبار ص ۷۵

به نقل از:نسیم انتظار

توضیحی در مورد زیارت حضرت فاطمه زهرا(س)؛

زیارت حضرت زهرا (س) زیارتی است که در مفاتیح و الجنان آمده و بر خواندن این زیارت سفارش شده است.برای شرح این زیارت می توانید به وبلاگ فرزانگان امیدوار مراجعه کنید.

یَا مُمْتَحَنَهُ امْتَحَنَکِ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَکِ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَکِ فَوَجَدَکِ لِمَا امْتَحَنَکِ صَابِرَهً

اى آن که خدایى که تو را خلق کرد پیش از خلقت بیازمود و در آن آزمایش بر هر گونه بلا و مصیبت تو را شکیبا و بردبار گردانید

 وَ زَعَمْنَا أَنَّا لَکِ أَوْلِیَاءُ وَ مُصَدِّقُونَ وَ صَابِرُونَ لِکُلِّ مَا أَتَانَا بِهِ أَبُوکِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ

و ما چنین پنداریم که دوستان شما هستیم و مقام بزرگى شما را تصدیق مى‏کنیم و بر هر دستور و تعلیمات الهى که پدر شما و وصیّش که درود حق بر او و آلش باد براى ما آورد صبور و مطیع خواهیم بود

وَ أَتَى (أَتَانَا) بِهِ وَصِیُّهُ‏ فَإِنَّا نَسْأَلُکِ إِنْ کُنَّا صَدَّقْنَاکِ

پس ما درخواست مى‏کنیم هرگاه که مصدق و مؤمن به شما هستیم که ما را بواسطه این تصدیق به رسول و وصیش خدا به شما ملحق فرماید

إِلاَّ أَلْحَقْتِنَا بِتَصْدِیقِنَا لَهُمَا لِنُبَشِّرَ أَنْفُسَنَا بِأَنَّا قَدْ طَهُرْنَا بِوِلاَیَتِکِ‏

تا به ما مژده رسد که بواسطه دوستى شما ما را از گناهان پاک سازد

اَلسَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ

سلام بر تو اى دختر رسول خدا 

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ نَبِیِّ اللَّهِ‏

سلام بر تو اى دختر پیغمبر خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ حَبِیبِ اللَّهِ

سلام بر تو اى دختر حبیب خدا 

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ خَلِیلِ اللَّهِ‏

سلام بر تو اى دختر دوست خاص خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ صَفِیِّ اللَّهِ

سلام بر تو اى دختر بنده خالص خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ أَمِینِ اللَّهِ 

سلام بر تو اى دختر امین خدا 

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ خَیْرِ خَلْقِ اللَّهِ‏

سلام بر تو اى دختر بهترین خلق خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ أَفْضَلِ أَنْبِیَاءِ اللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ مَلاَئِکَتِهِ‏

سلام بر تو اى دختر بهترین پیغمبران و رسولان و فرشتگان خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا بِنْتَ خَیْرِ الْبَرِیَّهِ

سلام بر تو اى دختر بهترین خلق

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا سَیِّدَهَ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ‏

سلام بر تو اى سیده زنان عالم از اولین و آخرین

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا زَوْجَهَ وَلِیِّ اللَّهِ وَ خَیْرِ الْخَلْقِ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ‏

سلام بر تو اى زوجه ولى خدا،امیر المؤمنین علی (ع) و بهترین تمام خلق بعد از رسول خدا

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا أُمَّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ سَیِّدَیْ شَبَابِ أَهْلِ الْجَنَّهِ

سلام بر تو اى مادر حسن و حسین دو سید جوانان اهل بهشت

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الصِّدِّیقَهُ الشَّهِیدَهُ

سلام بر تو اى صدیقه طاهره که به راه دین شهید گردیدى

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الرَّضِیَّهُ الْمَرْضِیَّهُ

سلام بر تو اى آنکه خدا از تو خوشنود و تو از خدا خوشنودى

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْفَاضِلَهُ الزَّکِیَّهُ

سلام بر تو اى صاحب فضیلت‏و پاکیزه صفات

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْحَوْرَاءُ الْإِنْسِیَّهُ

سلام بر تو اى انسیه حوراء

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا التَّقِیَّهُ النَّقِیَّهُ

سلام بر تو اى ذات متقى پاک گوهر

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْمُحَدَّثَهُ الْعَلِیمَهُ

سلام بر تو اى آنکه به الهام خدا دانا بودى

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْمَظْلُومَهُ الْمَغْصُوبَهُ

سلام بر تو اى مظلوم که حق تو را غصب کردند

السَّلاَمُ عَلَیْکِ أَیَّتُهَا الْمُضْطَهَدَهُ الْمَقْهُورَهُ

سلام بر تو اى ستم کشیده و مقهور دشمنان دین

السَّلاَمُ عَلَیْکِ یَا فَاطِمَهُ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ وَ رَحْمَهُ اللَّهِ وَ بَرَکَاتُهُ

سلام بر تو اى فاطمه دختر رسول خدا و رحمت و برکات حق بر تو باد

صَلَّى اللَّهُ عَلَیْکِ وَ عَلَى رُوحِکِ وَ بَدَنِکِ‏

درود خدا بر تو و بر جسم و جان تو باد

أَشْهَدُ أَنَّکِ مَضَیْتِ عَلَى بَیِّنَهٍ مِنْ رَبِّکِ وَأَنَّ مَنْ سَرَّکِ فَقَدْ سَرَّرَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

گواهى مى‏دهم که چون تو از جهان رفتى با مقام یقین و دلیل روشن از جانب پروردگار بودى و هر که تو را مسرور و شاد ساخته

وَ مَنْ جَفَاکِ فَقَدْ جَفَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

هر که در حق تو جفا و ظلم کرد به رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد ظلم و جفا کرده

وَ مَنْ آذَاکِ فَقَدْ آذَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

و هر که تو را آزرده کرد رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد را آزرده است

وَ مَنْ وَصَلَکِ فَقَدْ وَصَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

و هر که به تو پیوست به رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد پیوسته

وَ مَنْ قَطَعَکِ فَقَدْ قَطَعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

و هر که از تو بریده از رسول خدا که درود خدا بر او و آلش باد بریده است

لِأَنَّکِ بَضْعَهٌ مِنْهُ وَ رُوحُهُ الَّذِی بَیْنَ جَنْبَیْهِ کَمَا قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ‏

زیرا تو پاره تن پیغمبر و روح مقدس آن بزرگوارى

أُشْهِدُ اللَّهَ وَ رُسُلَهُ وَ مَلاَئِکَتَهُ أَنِّی رَاضٍ عَمَّنْ رَضِیتِ عَنْهُ سَاخِطٌ عَلَى مَنْ سَخِطْتِ عَلَیْهِ‏

خدا را گواه مى‏گیرم و رسول او و فرشتگان را که من از آن کس راضیم که شما از او راضى هستید و خشمگینم از هر که شما از او خشمگین هستید

مُتَبَرِّئٌ مِمَّنْ تَبَرَّأْتِ مِنْهُ مُوَالٍ لِمَنْ وَالَیْتِ مُعَادٍ لِمَنْ عَادَیْتِ‏ مُبْغِضٌ لِمَنْ أَبْغَضْتِ 

بیزارم از آنکه شما از او بیزارید دوستم با آن که شما با او دوستید و دشمنم با هر که شما با او دشمنید،ناراضیم از هر که شما از او ناراضى هستید

مُحِبٌّ لِمَنْ أَحْبَبْتِ وَ کَفَى بِاللَّهِ شَهِیداً وَ حَسِیباً وَ جَازِیاً وَ مُثِیباً

محبوب من است هر که محبوب شماست و بر صدق گواهى من خدا کافى است.

به مناسبت ایام فاطمیه دو نوای بسیار زیبا از جواد مقدم به نام های “چشاتو باز کن فاطمه” و “به دلم افتاده مادر “را برای شما آمده کرده ام که امیدوارم مفید واقع شود.

دانلود فایل صوتی چشماتو باز کن فاطمه

دانلود فایل صوتی به دلم افتاده مادر

دلم را با غم مادر نوشتن / غبار چادر خاکی نوشتن

خدا بر بیرق عشاق زهرا / نوشت این طایفه شاه بهشتند

شهادت یگانه بی بی دو عالم،حضرت فاطمه ی زهرا (س) را به تمام شیعیان و دوستداران این معصوم بزرگوار و خدمت مقام والای ولی عصر (عج) تسلیت عرض می کنم.

زندگی نامه

حضرت فاطمه زهرا (س) در ۲۰ جمادی الثانی سال پنجم بعد از بعثت رسول الله محمد مصطفی (ص) به دنیا آمد.مادر ایشان حضرت خدیجه(س) بودند.دوران کودکی زهرا(س) همزمان بود با آغاز بعثت رسوالله (ص) ،شرایطی که بسیار سخت و خطرناک بود.

ایشان در سال دوم زندگی خود یکی از سخت ترین دوران را همراه با دیگر مسلمانان در محاصره ی اقتصادی قریش که سه سال به طول انجامید،گذراند.در هفت سالگی مادر بزرگوار ایشان حضرت خدیجه (س) چشم از جهان فرو بست و به دیار باقی شتافت.در هشت سالگی به مدینه هجرت کرده و نخستین سالهای هجرت به امر خداوند با حضرت امیرالمونین علی(ع) ازدواج نمود.ثمره ی این ازدواج فرخنده،دو پسر و دو دختر به نام های حسن ، حسین ، زینب ، کلثوم بودند.

پس از رحلت رسول الله (ص)،مصیبت ها و سختی های زیادی به یگانه بانوی دو عالم زهرا (س) وارد شد.ایشان به سختی مریض شده و در بستر بیماری افتادند.سرانجام در ۱۳ جمادی الثانی و یا ۳ جمادی الاخر سال یازدهم هجری و پس از ۷۵ یا ۹۵ روز پس از شهادت پیامبر (ص) پس از حوادثی که باعث شد افرادی به خانه ی ایشان هجوم برند به شهادت رسیدند.ایشان وصیت کردند که پیکرشان را به دور چشمان مردم و در تاریکی شب و در مکانی نامعلوم از دید مردم دفن کنند. 

نام های حضرت فاطمه زهرا (س)

نام های ایشان ، فاطمه ،صدیقه ، مبارکه ، طاهره ، زکیه ، راضیه ، مرضیه ، محدثه و زهرا بود.

احادیثی از حضرت فاطمه زهرا (س)

خوشرویى با مؤمن،موجب دستیابى به بهشت مى‏شود و خوشرویى نسبت به غیر مؤمن انسان را از عذاب آتش حفظ مى‏کند.^۱

روزه دار اگر زبان و گوش و چشم و اندامش را حفظ نکند روزه او به چه کارش آید.^۲

بهترین کار براى زن آن است که مردان نامحرم را نبیند و مردان نیز او را نبینند.^۳

_____________________________

۱-فاطمه الزهرا بهجة قلب المصطفى ج ۱ ص ۳۰۰

۲-دعائم الاسلام ۱ ۲۶۸

۳-کشف الغمه ۱ ۴۶۶

ولادت حضرت زینت (س) و روز پرستار را به تمام دوستداران این حضرت تبریک می گویم.

امروز زمانیست که اسوه ی پاک ایستادگی و صبر،حضرت زینب کبری(س) پا به جهان هستی گذاشت.فردی که حتی بعد از واقعه ی عاشورا،به ایستادگی پرداخته و ندای مظلومیت حسین(ع) و یارانشان را به گوش عالمیان رساند.

زبیت مرتضی (ع) شاه ولایت اختری سر زد / که از نور رخش، ارض و سما را زیب و زیور زد
بود میلاد زینب (س) آن که اندر روز میلادش / در آغوش حسینش خنده بر روی برادر زد

کسی که امام زمان(عج) ایشان را واسطه ی دعا برای ظهور و فرج خود نزد شیعیان معرفی کرده و فرموده: به شیعیان و دوستان ما بگویید که خدا را به حق عمه ام حضرت زینب(س) قسم دهند که فرج را نزدیک گرداند.^۱

__________________________________

۱-شیفتگان حضرت مهدی(ع) ج ۱ ص ۲۵۱

دعای غیبت دعاییست که امام صادق(ع) آن را به زراره آموخت و فرمود:اگر زمان غیبت را درک کردی این دعا را بخوان: “اللهم عرفنی نفسک فانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف نبیک. اللّهم عرفنی نبیک فانک ان لم تعرفنی نبیک لم اعرف حجتک. اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرّفنی حجتک ضللت عن دینی“

که به معنی:”پروردگارا،خود را به من بشناسان که اگر خود را به من نشناسانی، نمیتوانم پیغمبرت را بشناسم. پروردگارا،پیغمبرت را به من بشناسان که اگر پیغمبرت را به من نشناسانی،نمیتوانم حجت تو را بشناسم. پروردگارا،حجت خود را به من بشناسان،که اگر حجت خود را به من نشناسانی،دین خود را از دست میدهم،و گمراه خواهم شد“

تبریک عرض میکنم عید نوروز و فرا رسیدن سال نو را به همه‌ى هم‌میهنان عزیز در سراسر کشور، و به همه‌ى ایرانیانى که در هر نقطه‌اى از دنیا سکونت دارند، و به همه‌ى ملتهائى که عید نوروز را گرامى میدارند؛ بالخصوص تبریک عرض میکنم به خانواده‌هاى عزیز شهیدان، به جانبازان، به خانواده‌هاشان، به همه‌ى ایثارگران، به همه‌ى فعالان عرصه‌هاى مختلف. آرزو میکنم و دعا میکنم که خداوند متعال براى ملت ایران بهروزى، شادى، نشاط و دلِ خوش در این سال جدید مقدر بفرماید و بدخواهان این ملت را در اهدافشان، در تلاشهاشان ان‌شاءاللّه ناکام کند.

سالى که گذشت،سال ۹۰،یکى از سالهاى پرحادثه در سطح جهان و در منطقه و در کشور ما بود. آنچه که در مجموع انسان مشاهده میکند، این است که این حوادث بر روى هم به سود ملت ایران و در راه کمک به هدفهاى آن، تمام شده است. آن کسانى که اهداف بدخواهانه‌اى درباره‌ى ملت ایران و ایران و ایرانى در سر میپرورانند، در کشورهاى غربى دچار مشکلات گوناگون هستند.

در سطح منطقه، ملتهائى که جمهورى اسلامى از آنها همواره حمایت کرده است، به هدفهاى بزرگى دست پیدا کرده‌اند؛ دیکتاتورهائى به زیر کشیده شدند؛ قانونهاى اساسىِ مبتنى بر اسلام در کشورهائى تصویب شد؛ دشمن درجه‌ى یک امت اسلامى و ملت ایران،یعنى رژیم صهیونیستى،در محاصره قرار گرفت. در داخل کشور، به معناى حقیقى کلمه، سال ۹۰، سال بروز اقتدار ملت ایران بود. در جنبه‌ى سیاسى، ملت ایران در این سال، چه در راهپیمائى بیست و دوى بهمن، چه در انتخابات دوازدهم اسفند، آنچنان حضورى از خود نشان داد و آنچنان شاخصى را براى اقتدار ملى در تاریخ منطقه ثبت کرد که نظیر آن را در گذشته کمتر داشتیم.

با وجود این‌همه دشمنى، این‌همه تبلیغات، این‌همه تهاجمهاى خصمانه و بدخواهانه، ملت ایران در طول این سال، با همه‌ى وجود توانست حضور خود را در صحنه، نشاط خود را، آمادگى خود را در عرصه‌هاى گوناگون علمى و اجتماعى و سیاسى و اقتصادى نشان بدهد و اثبات کند. بحمداللَّه سالى بود که با همه‌ى سختى‌ها، داراى دستاوردهاى بزرگى بود. همچنان که قبلاً عرض شده است، شرائط، شرائط بدر و خیبر بود؛ یعنى شرائط قبول چالشها و دشوارى‌ها و غلبه‌ى بر آنها.

همان طورى که اولِ سال گذشته اعلام شد، سال ۹۰، سال جهاد اقتصادى بود . اگرچه هوشمندان و آگاهان میدانستند که این نام و این جهتگیرى و شعار براى سال ۹۰ یک امر لازم است، اما بعد تلاشهاى دشمنان در این سال هم همین را اثبات کرد و نشان داد. دشمنان ما از اوائل سال، حرکت خصمانه‌ى خودشان را در عرصه‌ى اقتصادى نسبت به ملت ایران آغاز کردند؛ اما ملت ایران، مسئولین، آحاد مردم، دستگاه‌هاى مختلف، با تدبیرهاى هوشمندانه‌اى توانستند با این تحریمها مقابله کنند و مواجهه‌ى آنها تا حدود زیادى توانست اثر این تحریمها را خنثى کند و حربه‌ى دشمن را کُند کند. سال ۹۰، سال فعالیتهاى بزرگ علمى بود؛ که من ان‌شاءاللَّه در فرصت سخنرانى، برخى از پیشرفتهاى علمى و اقتصادى و تلاشهاى گوناگون را براى ملت عزیزمان شرح خواهم داد. سال ۹۰ سالى بود پر چالش، و سالى بود پر نشاط، و سالى بود که ملت ایران به فضل الهى توانست بر چالشهاى موجود غلبه کند.

ما امسال سال دیگرى را در پیش داریم که به امید خدا و با توکل بر پروردگار، باز ملت ایران با فعالیت خود، با تلاش خود، با هوشمندى خود در این سال خواهد توانست پیشرفتهاى زیادى را براى خود به ارمغان بیاورد. به تشخیص من، بر طبق گزارشها و مشاوره‌ى با افراد مطلع و آگاه، به این نتیجه میرسیم که عرصه‌ى چالش مهم در همین سال جارى – که این سال، امروز و از این ساعت شروع میشود – عرصه‌ى اقتصادى است. جهاد اقتصادى چیزى نیست که تمام‌شدنى باشد. مجاهدت اقتصادى، حضور جهادگونه در عرصه‌هاى اقتصادى، براى ملت ایران یک ضرورت است.

من امسال تقسیم میکنم مسائل مربوط به جهاد اقتصادى را. یک بخش مهم از مسائل اقتصادى برمیگردد به مسئله‌ى تولید داخلى. اگر به توفیق الهى و با اراده و عزم راسخِ ملت و با تلاش مسئولان، ما بتوانیم مسئله‌ى تولید داخلى را، آنچنان که شایسته‌ى آن است، رونق ببخشیم و پیش ببریم، بدون تردید بخش عمده‌اى از تلاشهاى دشمن ناکام خواهد ماند. پس بخش مهمى از جهاد اقتصادى، مسئله‌ى تولید ملى است. اگر ملت ایران با همت خود، با عزم خود، با آگاهى و هوشمندى خود، با همراهى و کمک مسئولان، با برنامه‌ریزىِ درست بتواند مشکل تولید داخلى را حل کند و در این میدان پیش برود، بدون تردید بر چالشهائى که دشمن آن را فراهم کرده است، غلبه‌ى کامل و جدى پیدا خواهد کرد. بنابراین مسئله‌ى تولید ملى، مسئله‌ى مهمى است.

اگر ما توانستیم تولید داخلى را رونق ببخشیم، مسئله‌ى تورم حل خواهد شد؛ مسئله‌ى اشتغال حل خواهد شد؛ اقتصاد داخلى به معناى حقیقى کلمه استحکام پیدا خواهد کرد. اینجاست که دشمن با مشاهده‌ى این وضعیت، مأیوس و ناامید خواهد شد. وقتى دشمن مأیوس شد، تلاش دشمن، توطئه‌ى دشمن، کید دشمن هم تمام خواهد شد.

بنابراین همه‌ى مسئولین کشور، همه‌ى دست‌اندرکاران عرصه‌ى اقتصادى و همه‌ى مردم عزیزمان را دعوت میکنم به این که امسال را سال رونق تولید داخلى قرار بدهند. بنابراین شعار امسال، « تولید ملى، حمایت از کار و سرمایه‌ى ایرانى» است. ما باید بتوانیم از کارِ کارگر ایرانى حمایت کنیم؛ از سرمایه‌ى سرمایه‌دار ایرانى حمایت کنیم؛ و این فقط با تقویت تولید ملى امکان‌پذیر خواهد شد. سهم دولت در این کار، پشتیبانى از تولیدات داخلىِ صنعتى و کشاورزى است. سهم سرمایه‌داران و کارگران، تقویت چرخه‌ى تولید و اتقان در کار تولید است. و سهم مردم – که به نظر من از همه‌ى اینها مهمتر است – مصرف تولیدات داخلى است. ما باید عادت کنیم، براى خودمان فرهنگ کنیم، براى خودمان یک فریضه بدانیم که هر کالائى که مشابه داخلى آن وجود دارد و تولید داخلى متوجه به آن است، آن کالا را از تولید داخلى مصرف کنیم و از مصرف تولیدات خارجى بجد پرهیز کنیم؛ در همه‌ى زمینه‌ها: زمینه‌هاى مصارف روزمرّه و زمینه‌هاى عمده‌تر و مهمتر. بنابراین ما امیدوار هستیم که با این گرایش، با این جهتگیرى و رویکرد، ملت ایران در سال ۹۱ هم بتواند بر توطئه‌ى دشمنان، بر کید و مکر بدخواهان در زمینه‌ى اقتصادى فائق بیاید.

از خداوند متعال درخواست میکنیم که ملت ایران را در این صحنه و در همه‌ى صحنه‌ها موفق و مؤید بدارد. روح امام بزرگوار را شاد و از ما راضى کند. ارواح طیبه‌ى شهیدان عزیز ما را با اولیائشان محشور فرماید.

والسّلام علیکم و رحمةاللّه و برکاته‌

دانلود فایل صوتی پیام رهبری در نوروز ۹۱

____________________________

با تشکر از:شناخت رهبری

قبل از هر چیز فرا رسیدن سال نو ، سال ۱۳۹۱ ه.ش را به تمام هموطنان عزیز در هر کجای این دنیا تبریک می گویم.

نوروز یکی از کهن ترین جشن ها و مراسم بزرگ ایرانیان است.جشنی که شاید به بزرگی آن در مراسم ایرانیان یافت نمی شود.از نوروز به عنوان رستاخیز طبیعت نیز یاد می کنند.این نام گذاری به آن علت است که خداوند عالم،جان دوباره ای بعد از مرگ طبیعت در زمستان به آن می دهد.زمانی که تمام گیاهان زندگی دوباره می یابند.همانند روز قیامت که خداوند بزرگ،انسان را نیز به زندگی دوباره باز می گرداند.

روایات مختلفی از نوروز و سال نوی ایرانیان وجود دارد که به این جشن رنگ بودی معنویت می بخشد. رستاخیزی که چیزی جز قدرت خداوند بزرگ جهانیان در آن دیده نمی شود.در نوروز جدا از مسئله ی زنده شدن طبیعت،انسان نیز می تواند به نوعی در این روزها غیر از نو کردن لباس و جسم،روح خود را نیز صفای خاصی ببخشد و از بند هوا و هوس های درونی نجات یابد.انشالله

اسلام نیز نوروز را به عنوان یک جشن بزرگ به رسمیت می شناسد و آن را به مثابه ی یک عید،بزرگ و دارای قداست می داند.از اعمال بسیاری که در این روزها آمده،می توان متوجه شد که چه ارزشی برای این روز میمون قایل هست!

برای آشنا شدن با اعمال عید نوروز می توانید به مفاتیح الجنان شیخ عباس قمی مراجعه کنید.

اما آیا انتظار فرج در این روزها با موضوعات روایی ما در مورد فرج و انتظار منافاتی ندارد؟ انتظار فرج زمان نمی شناسد،مخصوصا اعیاد و مناسبت هایی که بسیار مورد توجه ائمه(ع) قرار گرفته است.نخیر هیچ منافاتی ندارد بلکه ائمه (ع) نیز چنین روزهایی را صاحب قدر و منزلت می دانند.تا جایی که امام صادق (ع) می فرمایند: نوروز همان روزی است که قائم ما اهل بیت در آن ظهور می کند.^۱

و همچنین می فرمایند:هیچ نوروزی نیست مگر آن که ما در آن روز منتظر فرج باشیم.چرا که نوروز از روزهای ما و شیعیان ما است.۲

به امید فرج یگانه خورشید عالم تاب حضرت امام مهدی(عج) که با آمدن خود،رستاخیزی دیگر ایجاد می کند.

انشالله

_____________________________

۱-بحارالانوار ج۵۲ ص ۲۷۶

۲-مستدرک الوسائل ج۶ ص۳۵۲

عبدالله بن سنان،یکی از یاران امام صادق (ع) نقل می کند که روزی آن حضرت خطاب به ما فرمود:

به زودی شبهه ای به شما روی خواهد آورد و شما نه پرچمی خواهید داشت که دیده شود و نه امامی که هدایت کند. تنها کسانی از این شبهه نجات خواهند یافت که دعای غریق را بخوانند.

گفتم: دعای غریق چگونه است؟

فرمود می گویید: یا الله یا رحمان یا رحیم یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک.^۱

ای خدا،ای بخشنده،ای بخشایشگر،ای کسی که قلبها را دگرگون می سازی،قلب مرا بر دینت پایدار فرما.

______________________________

۱-بحارالانوار ج ۹۲ ص ۳۲۶

امام نقی علیه السلام فرموده اند:

«أَلهَزلُ فُکاهَةُ السُّفَهاءِ وَ صَناعَةُ الجُهّالِ»

مسخره کردن دیگران، تفریح سفیهان و کار جاهلان است.

Make fun of others, is stupid fun and ignorant work 

وبلاگ از جنس خدا نوشت :

اوایل امسال متاسفانه عده ای از اهالی وب فارسی در اقدامی هماهنگ و با محوریت گروهی که در سایت فیس بوک ایجاد شد، پا را از گلیم خود بیرون کرده، از خطوط قرمز شیعیان، مسلمانان (و حتی همه انسان های آزاده و با فرهنگ دنیا با هر نوع تفکر و مذهبی که دارند) عبور کردند و مسخره کردن امام نقی (علیه السلام) را در دستور کار خود قرار دادند.

این عده در این حرکت شوم خود از هیچ تلاشی فروگذار نبوده و متاسفانه هرگونه بی حرمتی و اهانت را نسبت به دهمین امام معصوم ما روا داشتند. از به اشتراک گذاشتن مطالب بی پایه و هجویات من در آوردی نسبت داده شده به ایشان گرفته تا انتشار عکس حیوانات چهارپا به عنوان تصاویر ایشان در موقعیت های مختلف… که هر یک از این توهین ها به تنهایی برای به جوش آمدن خون یک مسلمان غیرت مند کافی است.

البته مقابله هایی از جنس صدور بیانیه و ابراز انزجار در قالب موج وبلاگی «جانم فدای امام هادی(ع)»شکل گرفت.

جای بسی تعجب است که این گروه با این درجه از توحش و اهانت به مقدسات دیگران به شکل افسار گسیخته، همچنان آزادانه به فعالیت خود ادامه می دهند و فضای وب فارسی را آلوده و خاطر دوستان و محبین اهل بیت علیهم السلام را آزرده می نمایند. همچنین طی روزهای اخیر گروه خود در شبکه پلاس را هم راه اندازی نموده اند.

جالب اینجاست که بسیاری از دوست داران امام نقی و مریدان ایشان در عین حالی که از این جریان دل خوشی ندارند اما فعالیتی هم در جهت مقابله با آن نمی کنند. بسیار تاسف برانگیز است که فعالان سایبری به اندازه ارسال یک report (گزارش تخلف) بر روی صفحه اصلی این گروه در فیس بوک یا در شبکه پلاس وقت و انرژی صرف نمی کنند یا به اندازه یک لایک و یا عضو شدن در گروه دوست داران حضرت به خود زحمت نمی دهند. در عین حالی که همه ما می دانیم هم اکنون در شبکه های اجتماعی همین عددها هستند که جایگاه دارند و فرصت دیده شدن ایجاد می کنند. وقتی نوشته ای ۵۰۰ یا ۱۰۰۰ لایک دریافت می کند کل فعالان وب در سراسر دنیا به آن توجه خواهند کرد.

عده ای از برادران ما در افغانستان در مقابل توهین به قرآن و سوازندن آن توسط نظامیان آمریکایی با تمام هستی خود می ایستند و دشمن با هلیکوپتر به صفوف محکم آنها منور شلیک می کند و آنها هم چنان برای آرمانها و عقاید خود بیشترین هزینه ها را متقبل می شوند اما ما پای کامپیوترهایمان …

اگر امروز به وجود جامعه سایبری و دوستی ها و روابط سایبری و زندگی سایبری اعتقاد داریم باید بدانیم که برای ما سایبری ها در آخرت حساب و کتاب سایبری هم وجود خواهد داشت و آن روز برای تک تک کلیک هایی که کردیم و نکردیم، و همه چیزهایی که در مانیتورهامان دیدیم و همه وقت هایی که صرف کردیم، باید جوابگو باشیم.

من اینجا از همه دوستان و همکاران تقاضا دارم به صورت جدی با این قضیه برخورد نموده و در وبلاگ ها درباره آن مطلب بنویسند یا بیانیه مشترک را بازنشر دهند و آن را به هر نحو ممکن به اشتراک بگذارند. همین الان اگر در گوگل نام امام نقی (ع) را جستجو کنیم هنوز هم نتایجی که در صفحه اول به چشم می خورد، متاسفانه توهین های همین گروه بی شرم است و نتایج صفحه اول تصاویر غیر قابل وصف است. لذا این بار بر خلاف دفعه قبل نام ایشان را با همان عبارت امام نقی (ع) در همه نوشته های خود قید می کنیم تا انشا الله اینترنت را از لوث نوشته ها و تصاویر این گروه پاک سازی کنیم.

بیانیه زیر به عنوان محور حرکت به صورت کوتاه و به سه زبان فارسی، عربی و انگلیسی تهیه شده تا انشاالله در تمام دنیا توسط مسلمانان منتشر گردد:

_____________________

به نام خدا

«جانم فدای امام نقی (علیه السلام)»

ما جمعی از فعالان وب، نسبت به کلیه اقداماتِ ساماندهی شده توهین آمیز بر ضد اسلام و ارزش های مسلمانان که در فضای اینترنت انجام می شود اعتراض داریم و معتقدیم مدیران سایت های بزرگ و شبکه های اجتماعی نباید به کاربران بی ملاحظه ای که با تاسیس گروه ها و نوشته های خود به عقاید و باورهای دینی دیگران توهین می کنند و عملاً آزادی عقیده و بیان را زیر سوال می برند، اجازه فعالیت دهند. ما از مدیران گوگل، فیس بوک، توییتر و دیگر شبکه های اجتماعی می خواهیم صفحاتی که به صورت سازماندهی شده، آزادی عقیده انسانها را با توهین خدشه دار می کنند، مسدود سازند. همچنین از این سرویس ها می خواهیم با برخورد غیر گزینشی، به اعتراضات گسترده و بلاک و ریپورت ها ترتیب اثر دهند. و به آنها اخطار می کنیم که در غیر این صورت، شعله خشم مسلمانان جهان دامان آنها را نیز خواهد گرفت.

_____________________

In the name of God

“my soul is victim of Imam Hadi”

We, as Muslim users are going to protest against the offensive actions done against our religious believe that has done at internet during this days.

We believe that this actions had been organized by some groups and they groups intentionality want to attack some muslim and shia opinions for increasing the crisis between some religious members relationship.

So we want that the managers of social networks and general website to ask their users to avoid these offensive actions against any kind of religious belief. We also want to block some users in their networks and website. We hope that they dear managers have a due response to our request and the muslims can keep their anger.

_____________________

بسم الله الرحمن الرحیم

“أرواحنا فداء الإمام علی النقی علیه السلام”

إننا، وبإسم مجموعة من النشطاء على صفحات الإنترنت، نعلن إستنکارنا الشدید ونشجب وندین جمیع ما یقال ویکتب فی الشبکة العالمیة للإنترنت وفی المواقع الإجتماعیة المشهورة والتی ترمی إلى الطعن فی الدین الإسلامی الحنیف وفی أصول معتقدات المسلمین.
لقد ظهرت فی الأونة الأخیرة صفحات مخصصة للإزدراء من معتقدات المسلمین والإنتقاص من شخصیات مرموقة على الصعیدین الإسلامی والعالمی والقذف الصریح لأئمة الشرائع السماویة. وإننا نحمل مسؤولیة صدور هذه الإنتهاکات وما یعقبها من ردود أفعال تقسم المجتمع وتحرق الأخضر والیابس على عاتق المسؤولین عن هذه الشبکات والمواقع.
کما وإننا نرى إن المسؤولین عن هذه المواقع والصفحات یتحملون الجزء الأکبر من المسؤولیة فی منع صدور هکذا انتهاکات صارخة وتعدیات صریحة مثل التی صدرت مؤخرا فی النیل من مولانا ومولى المسلمین حفید الرسول الأعظم وابن شبیهة مریم الإمام علی بن محمد الهادی النقی العسکری (علیه أفضل الصلاة والسلام).
یجب أن یکون الإنترنت والشبکات الإجتماعیة فرصة للتعارف والتقارب بین الملل والنحل ومنارة للتواصل الإجتماعی وقبول الطرف الآخر وإحترام الرأی المخالف کی نستطیع النهوض بالحضارة الإنسانیة إلى المزید من التقدم والتطور والکمال.
لذا فإننا ندعو المشرفین على هذه المواقع وشبکات التواصل الإجتماعیة، کـ شبکة غوغل+ وفیس بوک وتویتر، أن یمارسوا حقهم فی منع هذه التصرفات المزریة والتی تقود الإنسانیة إلى العصور الوسطى المظلمة والتی تتخذ من النیل وسب وسحق الرأی الآخر شعارا لها.
على القائمین على هذه المواقع أن یفعلوا ما بوسعهم، من حذف وصد وإلغاء هذه الممارسات المشبوهة، لوقف هذه الإنتهاکات والتعدیات وإلا فإننا نحذرهم من ردة الفعل الغاضبة لملایین المسلمین المؤمنین الذین یرخصون الأرواح والأبدان دفاعا عن مقدساتهم وأئمتهم.

_____________________

همچنین ما فعالان وب در ایران ضمن ابراز انزجار خود از این گروه اعلام می داریم:

۱-سیستم قضایی خیلی از کشورها برای پرونده های مشابه از سایت هایی مثل گوگل یا فیس بوک شکایت کرده اند و این موضوع مسبوق به سابقه است. لذا از دستگاه محترم قضایی کشور می خواهیم در این خصوص از خود حرکت شایسته ای نشان داده و به صورت رسمی و بین المللی از این گروه شکایت کنند.

۲-از پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات ناجا (فتا) درخواست داریم با تمام توان و تجهیزات خود بر روی این پروژه اقدام نموده و از هیچ تلاشی در جهت دستگیری و محاکمه عوامل اصلی این گروه ها فروگذار نباشند.

۳-از دستگاه های اطلاعاتی کشور و سربازان گمنان امام زمان (عج) می خواهیم هرچه سریع تر به صورت ریشه ای با مسببان این پدیده شوم برخورد نمایند و اگر از بیرون از مرزهای کشور هدایت و تغذیه می شوند ریشه آنها را نابود کنند.

۴-همچنان از این تهدید به عنوان فرصت برای شناخت هرچه بیشتر این امام معصوم استفاده خواهیم برد و از الان تا روز شهادت امام نقی به تاریخ جمعه ۵ خرداد ۹۱ وب فارسی را از کلمات گهربار و شیوه زندگی و منش آن بزرگوار آکنده خواهیم کرد. و انشاالله امسال در روز شهادت ایشان همه ما «اهالی وب» اجتماع خواهیم کرد و در سالگرد از دست دادن آن بزرگوار، سوگواری و عزاداری خواهیم نمود. (جزئیات این برنامه بعدا به اطلاع خواهد رسید)

۶-ما امامان و پیشوایان خود را از عمق جان دوست داریم و از محبت آنها دست نمی کشیم. هر که امامان ما را دوست بدارد دوست داریم و هر که با آنها دشمنی کند، دشمن ما خواهد شد و تکلیف ما با دشمنان مان معلوم است. (ولی لمن والاکم و عدو لمن عاداکم)

توضیحی در مورد دعای کمیل؛

دعای کمیل آن دعایی است که جبرئیل به حضرت خضر آموخت.سپس حضرت علی (ع) آن را به کمیل بن زیاد که از خواصّ وی بود آموخت.این دعا در شبهای نیمه ی شعبان و در هر شب جمعه خوانده می شود.دعای کمیل دعاییست که باعث گشایش کار،افزایش روزی و آمرزش گناهان می شود.انشالله و آن دعا این است:

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتى وَسِعَتْ کُلَّ شَىْءٍ

خدایا از تو درخواست مى‏کنم،به رحمت که همه‏چیز را فرا گرفته

وَ بِقُوَّتِکَ الَّتى قَهَرْتَ بِها کُلَّشَىْءٍ وَ خَضَعَ لَها کُلُّ شَىْءٍ وَ ذَلَّ لَها کُلُّ شَىْءٍ

و به نیرویت که با آن بر هرچیز چیره‏ گشتى و در برابر آن هرچیز فروتنى نموده و همه‏چیز خوار شده

وَ بِجَبَرُوتِکَ الَّتى غَلَبْتَ بِها کُلَّ شَىْءٍ وَ بِعِزَّتِکَ الَّتى لا یَقُومُ لَها شَىْءٌ وَ بِعَظَمَتِکَ الَّتى مَلاَتْ کُلَّ شَىْءٍ

و به جبروتت که با آن بر همه‏چیزى فائق‏ آمدى و به عزّتت که چیزى در برابرش تاب نیاورد و به بزرگى‏ات که همه‏چیز را پر کرده

وَ بِسُلْطانِکَ الَّذى عَلا کُلَّشَىْءٍ وَ بِوَجْهِکَ الْباقى بَعْدَ فَناَّءِ کُلِّشَىْءٍ

و به پادشاهى‏ات‏ که برتر از همه‏چیز قرار گرفته،و به جلوه‏ات که پس از نابودى همه‏چیز باقى است 

وَ بِأَسْمائِکَ الَّتى مَلاَتْ اَرْکانَ کُلِّشَىْءٍ وَ بِعِلْمِکَ الَّذى اَحاطَ بِکُلِّشَىْءٍ وَ بِنُورِ وَجْهِکَ الَّذى اَضاَّءَ لَهُ کُلُّشىْءٍ 

و به نامهایت که پایه‏هاى‏ همه‏چیز را انباشته و به علمت که بر همه‏چیز احاطه نموده،و به نور ذاتت که همه‏چیز در پرتو آن‏ تابنده گشته

یا نُورُ یا قُدُّوسُ یا اَوَّلَ الاْوَّلِینَ وَ یا اخِرَ الاْ خِرینَ

اى نور،اى پاک از هر عیب،اى آغاز هر آغاز،و اى پایان هر پایان

اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَهْتِکُ الْعِصَمَ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ النِّقَمَ 

خدایا!بیامرز براى من آن گناهانى را که پرده حرمتم مى‏درد،خدایا!بیامرز براى من آن گناهانى را که کیفرها را فرو مى‏بارند

اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُغَیِّرُ النِّعَمَ اَللّهُمَّ اغْفِرْ لىَ الذُّنُوبَ الَّتى تَحْبِسُ الدُّعاَّءَ

خدایا! بیامرز برایم گناهانى را که نعمتها را دگرگون مى‏سازند،خدایا!بیامرز برایم آن گناهانى را که دعا را باز مى‏دارند

اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى تُنْزِلُ الْبَلاَّءَ 

خدایا! بیامرز برایم گناهانى که بلا را نازل مى‏کند

اَللّهُمَّ اغْفِرْلى کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَ کُلَّ خَطَّیئَةٍ اَخْطَاْتُها

خدایا!بیامرز برایم همه گناهانى را که مرتکب شدم،و تمام خطاهایى که به آنها آلوده گشتم

اَللّهُمَّ اِنّى اَتَقَرَّبُ اِلَیْکَ بِذِکْرِکَ وَ اَسْتَشْفِعُ بِکَ اِلى نَفْسِکَ وَ اَسْئَلُکَ بِجُودِکَ اَنْ تُدْنِیَنى مِنْ قُرْبِکَ وَ اَنْ تُوزِعَنى شُکْرَکَ وَ اَنْ تُلْهِمَنى ذِکْرَکَ

خدایا!با یاد تو به سویت نزدیکى مى‏جویم،و از ناخشنودى تو به درگاه خودت شفاعت میطلبم،و از تو خواستارم‏ به جودت مرا به بارگاه قرب خویش نزدیک گردانى و سپاس خود را نصیب من کنى،و یادت را به من الهام نمایى

اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُکَ سُؤ الَ خاضِعٍ مُتَذَلِّلٍ خاشِعٍ اَنْ تُسامِحَنى وَ تَرْحَمَنى وَ تَجْعَلَنى بِقَِسْمِکَ راضِیاً قانِعاً وَ فى جَمیعِ الاْحْوالِ مُتَواضِعاً 

خدایا!از تو درخواست مى‏کنم،درخواست بنده‏اى فروتن،خوار و افتاده،که با من مدارا نمایى و به من رحم کنى و به آنچه روزى‏ام نموده‏اى‏ خشنود و قانع بدارى و در تمام حالات در عرصه تواضعم بگذارى

اَللّهُمَّ وَ اَسْئَلُکَ سُؤالَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ وَ اَنْزَلَ بِکَ عِنْدَ الشَّدآئِدِ حاجَتَهُ وَ عَظُمَ فیما عِنْدَکَ رَغْبَتُهُ

خدایا!از تو درخواست مى‏کنم درخواست کسى‏که سخت تهیدست‏ شده و بار نیازش را به هنگام گرفتاریها به آستان تو فرود آورده و میلش به آنچه نزد توست فزونى یافته

اَللّهُمَّ عَظُمَ سُلْطانُکَ وَ عَلا مَکانُکَ وَ خَفِىَ مَکْرُکَ وَ ظَهَرَ اَمْرُکَ وَ غَلَبَ قَهْرُکَ وَ جَرَتْ قُدْرَتُکَ وَ لا یُمْکِنُ الْفِرارُ مِنْ حُکُومَتِکَ 

خدایا!فرمانروایى‏ بس بزرگ و مقامت والا و تدبیرت پنهان،و فرمانت آشکار،و قهرت چیره،و قدرتت‏ نافذ،و گریز از حکومتت ممکن نیست

اَللّهُمَّ لا اَجِدُ لِذُنُوبى غافِراً وَ لا لِقَبائِحى ساتِراً وَ لا لِشَىْءٍ مِنْ عَمَلِىَ الْقَبیحِ بِالْحَسَنِ مُبَدِّلاً غَیْرَکَ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ

خدایا!آمرزنده‏اى براى گناهانم و پرده‏پوشى براى‏ زشتکاریهایم و تبدیل کننده‏اى براى کار زشتم به زیبایى،جز تو نمى‏یابم معبودى جز تو نیست

سُبْحانَکَ وَ بِحَمْدِکَ ظَلَمْتُ نَفْسى وَ تَجَرَّأتُ بِجَهْلى وَ سَکَنْتُ اِلى قَدیمِ ذِکْرِکَ لى وَ مَنِّکَ عَلَىَّ

پاک و منزّهى و به ستایشت برخاسته‏ام،به خود ستم کردم و از روى نادانى جرأت نمودم و به یاد دیرینه‏ات از من و بخششت بر من به آرامش نشستم‏

اَللّهُمَّ مَوْلاىَ کَمْ مِنْ قَبیحٍ سَتَرْتَهُ وَ کَمْ مِنْ فادِحٍ مِنَ الْبَلاَّءِ اَقَلْتَهُ

خدایا!اى سرور من چه بسیار زشتى مرا پوشاندى و چه بسیار بلاهاى سنگین و بزرگى که از من برگرداندى

وَ کَمْ مِنْ عِثارٍ وَقَیْتَهُ وَ کَمْ مِنْ مَکْرُوهٍ دَفَعْتَهُ وَ کَمْ مِنْ ثَناَّءٍ جَمیلٍ لَسْتُ اَهْلاً لَهُ نَشَرْتَهُ

و چه بسیار لغزشى که مرا از آن‏ نگهداشتى و چه بسیار ناپسند که از من دور کردى  و چه بسیار ستایش نیکویى که شایسته آن نبودم و تو در میان مردم پخش کردى

اَللّهُمَّ عَظُمَ بَلاَّئى وَ اَفْرَطَ بى سُوَّءُ حالى وَ قَصُرَتْ بى اَعْمالى وَ قَعَدَتْ بى اَغْلالى وَ حَبَسَنى عَنْ نَفْعى بُعْدُ اَمَلى وَ خَدَعَتْنِى

خدایا!بلایم‏ بزرگ شده و زشتى عالم از حدّ گذشته و کردارم خوارم ساخته و زنجیرهاى گناه مرا زمین‏گیر نموده و دورى آرزوهایم مرا زندانى ساخته

الدُّنْیا بِغُرُورِها وَ نَفْسى بِجِنایَتِها وَ مِطالى یا سَیِّدى فَاَسْئَلُکَ بِعِزَّتِکَ اَنْ لا یَحْجُبَ عَنْکَ دُعاَّئى

و دنیا با غرورش و نفسم با جنایتش و امروز و فردا کردنم در توبه مرا فریفته،اى سرورم از تو درخواست مى‏کنم به عزّتت که مانع نشود از اجابت دعایم به درگاهت

سُوَّءُ عَمَلى وَ فِعالى وَ لا تَفْضَحْنى بِخَفِىِّ مَا اطَّلَعْتَ عَلَیْهِ مِنْ سِرّى وَلا تُعاجِلْنى بِالْعُقُوبَةِ عَلى ما عَمِلْتُهُ فى خَلَواتى

بدى عمل و زشتى کردارم‏ و مرا با آنچه از اسرار نهانم مى‏دانى رسوا مسازى و در کیفر آنچه در خلوتهایم انجام دادم‏ شتاب نکنى

مِنْ سُوَّءِ فِعْلى وَ اِساَّئَتى وَ دَوامِ تَفْریطى وَ جَهالَتى وَ کَثْرَةِ شَهَواتى وَ غَفْلَتى وَ کُنِ

از زشتى کردار و بدى رفتار و تداوم تقصیر و نادانى و بسیارى شهواتم‏ و غفلتم،شتاب نکنى

اللّهُمَّ بِعِزَّتِکَ لى فى کُلِّ الاْحْوالِ رَؤُفاً وَ عَلَىَّ فى جَمیعِ الاُْمُورِ عَطُوفاً اِلهى وَرَبّى مَنْ لى غَیْرُکَ اَسْئَلُهُ کَشْفَ ضُرّى وَالنَّظَرَ فى اَمْرى

خدایا!با من در همه احوال مهرورز و بر من در هر کارم به دیده لطف‏ بنگر،خدایا،پروردگارا،جز تو که را دارم؟تا برطرف شدن ناراحتى و نظر لطف در کارم را از او درخواست کنم.

اِلهى وَ مَوْلاىَ اَجْرَیْتَ عَلَىَّ حُکْماً اِتَّبَعْتُ فیهِ هَوى نَفْسى وَ لَمْ اَحْتَرِسْ فیهِ مِنْ تَزْیینِ عَدُوّى

خداى من‏ و سرور من،حکمى را بر من جارى ساختى که هواى نفسم را در آن پیورى کردم و از فریبکارى آرایش دشمنم‏ نهراسیدم

فَغَرَّنى بِما اَهْوى وَ اَسْعَدَهُ عَلى ذلِکَ الْقَضاَّءُ

پس مرا به خواهش دل فریفت و بر این امر اختیار و اراده‏ام یاریش نمود

فَتَجاوَزْتُ بِما جَرى عَلَىَّ مِنْ ذلِکَ بَعْضَ حُدُودِکَ وَ خالَفْتُ بَعْضَ اَوامِرِکَ فَلَکَ الْحَمْدُ عَلَىَّ فى جَمیعِ ذلِکَ 

پس بدینسان و بر پایه‏ گذشته‏هایم از حدودت گذشتم،و با برخى از دستوراتت مخالفت نمودم،پس حجت تنها از ان تواست‏ در همه اینها

وَ لا حُجَّةَ لى فیما جَرى عَلَىَّ فیهِ قَضاَّؤُکَ وَ اَلْزَمَنى حُکْمُکَ وَ بَلاؤُکَ وَ قَدْ اَتَیْتُکَ

و مرا هیچ حقى نیست در انچه بر من از سوى قضایت جارى شده و فرمان و آزمایشت ملزمم نموده

یا اِلهى بَعْدَ تَقْصیرى وَ اِسْرافى عَلى نَفْسى مُعْتَذِراً نادِماً مُنْکَسِراً مُسْتَقیلاً مُسْتَغْفِراً مُنیباً

اى‏ خداى من اینک پس از کوتاهى در عبادت و زیاده‏روى در خواهشهاى نفس عذرخواه ، پشیمان ، شکسته‏دل ، جویاى گذشت‏ طالب آمرزش

مُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً لا اَجِدُ مَفَرّاً مِمّا کانَ مِنّى وَ لا مَفْزَعاً اَتَوَجَّهُ اِلَیْهِ فى اَمْرى غَیْرَ قَبُولِکَ عُذْرى وَ اِدْخالِکَ اِیّاىَ فى سَعَةِ رَحْمَتِکَ

بازگشت‏کنان با حالت اقرار و اذعان و اعتراف به گناه،بى‏آنکه گریزگاهى از آنچه از من سرزده بیابم و نه پناهگاهى که به آن رو آورم‏ پیدا کنم،جز اینکه پذیراى عذرم باشى،و مرا در رحمت فراگیرت بگنجایى

اَللّهُمَّ فَاقْبَلْ عُذْرى وَارْحَمْ شِدَّةَ ضُرّى وَ فُکَّنى مِنْ شَدِّ وَ ثاقى

خدایا! پس عذرم را بپذیر،و به بدحالى‏ام رحم کن و رهایم ساز از بند محکم گناه

یا رَبِّ ارْحَمْ ضَعْفَ بَدَنى وَ رِقَّةَ جِلْدى وَ دِقَّةَ عَظْمى یا مَنْ بَدَءَ خَلْقى وَ ذِکْرى وَ تَرْبِیَتى وَ بِرّى وَ تَغْذِیَتى 

پروردگارا!بر ناتوانى جسمم و نازکى پوستم و نرمى استخوانم رحم کن.اى که آغازگر آفرینش و یاد و پرورش و نیکى بر من و تغذیه‏ام بوده‏اى

هَبْنى لاِبْتِدآءِ کَرَمِکَ وَ سالِفِ بِرِّکَ بى یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ رَبّى

اکنون مرا ببخش به همان کرم نخستت،و پیشینه احسانت بر من،اى خداى من و سرور و پروردگارم

اَتُراکَ مُعَذِّبى بِنارِکَ بَعْدَ تَوْحیدِکَ وَ بَعْدَ مَا انْطَوى عَلَیْهِ قَلْبى مِنْ مَعْرِفَتِکَ وَ لَهِجَ بِهِ لِسانى مِنْ ذِکْرِکَ

آیا مرا به آتش دوزخ عذاب نمایى،پس از اقرار به یگانگى‏ات و پس از آنکه دلم از نور شناخت تو روشنى گرفت و زبانم در پرتو آن به ذکرت گویا گشت

وَاعْتَقَدَهُ ضَمیرى مِنْ حُبِّکَ وَ بَعْدَ صِدْقِ اعْتِرافى وَ دُعاَّئى خاضِعاً لِرُبُوبِیَّتِکَ 

و پس از آنکه درونم از عشقت لبریز شد و پس از صداقت در اعتراف و درخواست خاضعانه‏ام در برابر پروردگارى‏ات

هَیْهاتَ اَنْتَ اَکْرَمُ مِنْ اَنْ تُضَیِّعَ مَنْ رَبَّیْتَهُ اَوْ تُبْعِدَ مَنْ اَدْنَیْتَهُ اَوْ تُشَرِّدَ مَنْ اوَیْتَهُ اَوْ تُسَلِّمَ اِلَى الْبَلاءِ مَنْ کَفَیْتَهُ وَ رَحِمْتَهُ

باور نمى‏کنم چه آن بسیار بعید است و تو بزرگوارتر از آن هستى که پرورده‏ات را تباه کنى یا آن را که به‏ خود نزدیک نموده‏اى دور نمایى یا آن را که پناه دادى از خود برانى یا آن را که خود کفایت نموده‏اى و به او رحم کردى به موج بلا واگذارى

وَ لَیْتَ شِعْرى یا سَیِّدى وَ اِلهى وَ مَوْلاىَ اَتُسَلِّطُ النّارَ عَلى وُجُوهٍ خَرَّتْ لِعَظَمَتِکَ ساجِدَةً وَ عَلى اَلْسُنٍ نَطَقَتْ بِتَوْحیدِکَ صادِقَةً وَ بِشُکْرِکَ مادِحَةً وَ عَلى قُلُوبٍ اعْتَرَفَتْ بِاِلهِیَّتِکَ مُحَقِّقَةً

اى کاش مى‏دانستم‏ اى سرورم و معبودم و مولایم،آیا آتش را بر صورتهایى که براى عظمتت سجده‏کنان بر زمین نهاده شده مسلطّ مى‏کنى و نیز بر زبانهایى که صادقانه به توحیدت و به سپاست مدح‏کنان گویا شده و هم بر دلهایى که بر پایه تحقیق به خداوندیت اعتراف‏ کرده

وَ عَلى ضَماَّئِرَ حَوَتْ مِنَ الْعِلْمِ بِکَ حَتّى صارَتْ خاشِعَةً وَ عَلى جَوارِحَ سَعَتْ اِلى اَوْطانِ تَعَبُّدِکَ طاَّئِعَةً وَ اَشارَتْ بِاسْتِغْفارِکَ مُذْعِنَةً ما هکَذَا الظَّنُّ بِکَ وَ لا اُخْبِرْنا بِفَضْلِکَ عَنْکَ

و بر نهادهایى که معرفت به تو آنها را فرا گرفته تا آنجا که در پیشگاهت خاضع شده و به اعضایى که‏ مشتاقانه به سوى پرستشگاههایت شتافته‏اند و اقرارکنان جویاى آمرزش تو بوده‏اند،شگفتا این همه را به آتش بسوزانى هرگز چنین‏ گمانى به تو نیست و از فضل تو چنین خبرى داده نشده

یا کَریمُ یا رَبِّ وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفى عَنْ قَلیلٍ مِنْ بَلاَّءِ الدُّنْیا وَ عُقُوباتِها وَ ما یَجْرى فیها مِنَ الْمَکارِهِ عَلى اَهْلِها عَلى اَنَّ ذلِکَ بَلاَّءٌ وَ مَکْرُوهٌ قَلیلٌ مَکْثُهُ یَسیرٌ بَقاَّئُهُ قَصیرٌ مُدَّتُهُ

اى بزرگوار،اى پروردگار و تو از ناتوانى‏ام در برابر اندکى از غم و اندوه دنیا و کیفرهاى آن و آنچه که زا ناگواریها بر اهلش مى‏گذرد آگاهى،با آنکه این غم و اندوه و ناگوارى درنگش کم بقایش اندک و مدّتش کوتاه است

فَکَیْفَ احْتِمالى لِبَلاَّءِ الاْخِرَةِ وَ جَلیلِ وُقُوعِ الْمَکارِهِ فیها وَهُوَ بَلاَّءٌ تَطُولُ مُدَّتُهُ وَ یَدُومُ مَقامُهُ وَ لا یُخَفَّفُ عَنْ اَهْلِهِ

پس چگونه خواهد بود تابم در برابر بلاى آخرت،و فرود آمدن ناگواریها در آن جهان بر جسم و جانم و حال انکه زمانش طولانى و جایگاهش ابدى است و تخفیفى براى‏ اهل آن بلا نخواهد بود

لاِنَّهُ لا یَکُونُ اِلاّ عَنْ غَضَبِکَ وَاْنتِقامِکَ وَ سَخَطِکَ وَ هذا ما لا تَقُومُ لَهُ السَّمواتُ وَالاَْرْضُ

چرا که مایه آن بلا جز از خشم و انتقام و ناخشنودى تو نیست و این چیزى است که تاب نیاورند در برابرش آسمانها و زمین

یا سَیِّدِى فَکَیْفَ لى وَ اَنَا عَبْدُکَ الضَّعیفُ الذَّلیلُ الْحَقیرُ الْمِسْکینُ الْمُسْتَکینُ یا اِلهى وَ رَبّى وَ سَیِّدِى وَ مَوْلاىَ لاِىِّ الاُْمُورِ اِلَیْکَ اَشْکُو

اى سرور من تا چه رسد به من؟و حال آنکه من بنده ناتوان،خوار و کوچک،زمین‏گیر و درمانده توأم.اى خداى من و پروردگارم و سرور و مولایم،براى کدامیک از دردهایم به حضرتت شکوه کنم

وَ لِما مِنْها اَضِجُّ وَ اَبْکى لاِلیمِ الْعَذابِ وَ شِدَّتِهِ اَمْ لِطُولِ الْبَلاَّءِ وَ مُدَّتِهِ

و براى کدامین گرفتاریم‏ به درگاهت بنالم و اشک بریزیم.آیا براى دردناکى عذاب و سختى‏اش،یا براى طولانى شدن بلا و زمانش

فَلَئِنْ صَیَّرْتَنى لِلْعُقُوباتِ مَعَ اَعْدآئِکَ وَ جَمَعْتَ بَیْنى وَ بَیْنَ اَهْلِ بَلاَّئِکَ وَ فَرَّقْتَ بَیْنى وَ بَیْنَ اَحِبّاَّئِکَ وَ اَوْلیاَّئِکَ فَهَبْنى

پس اگر مرا در عقوبت و مجازات با دشمنانت قرار دهى،و بین من و اهل عذابت جمع کنى،و میان من و عاشقان و دوستانت جدایى اندازى

یا اِلهى وَ سَیِّدِى وَ مَوْلاىَ وَ رَبّى صَبَرْتُ عَلى عَذابِکَ فَکَیْفَ اَصْبِرُ عَلى فِراقِکَ وَ هَبْنى صَبَرْتُ عَلى حَرِّ نارِکَ فَکَیْفَ اَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ اِلى کَرامَتِکَ اَمْ کَیْفَ اَسْکُنُ فِى النّارِ وَ رَجاَّئى عَفْوُکَ

اى خدا و آقا و مولا و پروردگارم،بر فرض که بر عذابت شکیبائى ورزم،ولى بر فراقت چگونه صبر کنم و گیرم اى خداى من‏ بر سوزندگى آتشت صبر کنم،اما چگونه چشم‏پوشى از کرمت را تاب آورم یا چگونه در آتش،سکونت‏ گزینم و حال آنکه امید من گذشت و عفو تواست.

فَبِعِزَّتِکَ یا سَیِّدى وَ مَوْلاىَ اُقْسِمُ صادِقاً لَئِنْ تَرَکْتَنى ناطِقاً لاَضِجَّنَّ اِلَیْکَ بَیْنَ اَهْلِها ضَجیجَ الاْ مِلینَ وَ لاَصْرُخَنَّ اِلَیْکَ صُراخَ الْمَسْتَصْرِخینَ وَ لاََبْکِیَنَّ عَلَیْکَ بُکاَّءَ الْفاقِدینَ 

پس به عزّتت اى آقا و مولایم سوگند صادقانه مى‏خورم،اگر مرا در سخن گفتن آزاد بگذارى‏ در میان اهل دوزخ به پیشگاهت سخت ناله سر دهم همانند ناله آرزومندان و به درگاهت بانگ بردارم،همچون بانگ آنان‏که خواهان دادرسى هستند و هر آینه به آستانت گریه کنم چونان که مبتلا به فقدان عزیزى مى‏باشند

وَ لاَُنادِیَنَّکَ اَیْنَ کُنْتَ یا وَلِىَّ الْمُؤْمِنینَ یا غایَةَ امالِ الْعارِفینَ یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ یا حَبیبَ قُلُوبِ الصّادِقینَ وَ یا اِلهَ الْعالَمینَ 

و صدایت مى‏زنم:کجایى اى سرپرست مؤمنان،آرى کجایى اى نهایت‏ آرزوى عارفان،اى فریادرس خواهندگان فریادرس،اى محبوب دلهاى راستان و اى معبود جهانیان‏ 

اَفَتُراکَ سُبْحانَکَ یا اِلهى وَ بِحَمْدِکَ تَسْمَعُ فیها صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فیها بِمُخالَفَتِهِ وَ ذاقَ طَعْمَ عَذابِها بِمَعْصِیَتِهِ

آیا این چنین است،اى خداى منزّه،و ستوده که در دوزخ بشنوى صداى بنده مسلمانى که براى مخالفتش با دستورات تو زندانى شده و مزه عذابش را به خاطر نافرمانى چشیده

وَ حُبِسَ بَیْنَ اَطْباقِها بِجُرْمِهِ وَ جَریرَتِهِ وَ هُوَ یَضِجُّ اِلَیْکَ ضَجیجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِکَ وَ یُنادیکَ بِلِسانِ اَهْلِ تَوْحیدِکَ وَ یَتَوَسَّلُ اِلَیْکَ بِرُبُوبِیَّتِکَ 

و میان درکات دوزخ به علّت جرم و جنایتش محبوس شده،و حال آنکه در درگاهت سخت ناله‏ مى‏زند،همچون ناله آن‏که آرزومند رحمت توست،و با زبان اهل توحیدت تو را مى‏خواند،و به ربوبیّتت به پیشگاهت توسّل مى‏جوید

یا مَوْلاىَ فَکَیْفَ یَبْقى فِى الْعَذابِ وَ هُوَ یَرْجُوا ما سَلَفَ مِنْ حِلْمِکَ اَمْ کَیْفَ تُؤْلِمُهُ النّارُ وَ هُوَ یَأمُلُ فَضْلَکَ وَ رَحْمَتَکَ 

اى مولاى من،چگونه در عذاب بماند و حال آنکه امید به بردبارى گذشته‏ات دارد یا آتش چگونه او را به درد آورد درحالى‏که بخشش و رحمت تو را آرزو دارد

اَمْ کَیْفَ یُحْرِقُهُ لَهیبُها وَ اَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ تَرى مَکانَهُ اَمْ کَیْفَ یَشْتَمِلُ عَلَیْهِ زَفیرُها وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ

یا چگونه شعله آتش او را بسوزاند درحالى‏که فریادش را مى‏شنوى و جایش را مى‏بینى‏ یا چگونه آتش او را دربر بگیرد و حال آنکه از ناتوانى‏اش خبر دارى

 اَمْ کَیْفَ یَتَقَلْقَلُ بَیْنَ اَطْباقِها وَ اَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ اَمْ کَیْفَ تَزْجُرُهُ زَبانِیَتُها وَ هُوَ یُنادیکَ یا رَبَّهُ

یا چگونه در طبقات دوزخ به این سو و آن سو کشانده شود درحالى‏ که راستگوى‏اش را مى‏دانى،یا چگونه فرشته‏هاى عذاب او را با خشم برانند و حال آنکه تو را به پروردگاریت مى‏خواند

اَمْ کَیْفَ یَرْجُو فَضْلَکَ فى عِتْقِهِ مِنْها فَتَتْرُکُهُ فیها هَیْهاتَ ما ذلِکَ الظَّنُ بِکَ وَ لاَالْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِکَ وَ لا مُشْبِهٌ لِما عامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدینَ مِنْ بِرِّکَ وَ اِحْسانِکَ 

یا چگونه ممکن است بخششت را در آزادى از دوزخ امید داشته باشد و تو او را در انجا به همان حال واگذارى؟همه این امور از بنده‏نوازى تو بس دور است،هرگز گمان ما به تو این نیست و نه از فضل تو چنین گویند و نه به آنچه که از خوبى و احسانت با اهل توحید رفتار کرده‏اى شباهتى دارد،

فَبِالْیَقینِ اَقْطَعُ لَوْ لا ما حَکَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذیبِ جاحِدیکَ وَ قَضَیْتَ بِهِ مِنْ اِخْلادِ مُعانِدیکَ لَجَعَلْتَ النّارَ 

پس به یقین مى‏دانم که اگر فرمانت در به‏ عذاب کشیدن منکران نبود و حکمت به همیشگى بودن دشمنانت در آتش صادر نمى‏شد

کُلَّها بَرْداً وَ سَلاماً وَ ما کانَ لاِحَدٍ فیها مَقَرّاً وَ لا مُقاماً لکِنَّکَ تَقَدَّسَتْ اَسْماَّؤُکَ اَقْسَمْتَ اَنْ تَمْلاَها مِنَ الْکافِرینَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنّاسِ اَجْمَعینَ

هر آینه سرتاسر دوزخ را سرد و سلامت مى‏کردى و براى احدى در انجا قرار و جایگاهى نبود،امّا تو که مقدّس است نامهایت‏ سوگند یاد کردى که دوزخ را از همه کافران چه پرى و چه آدمى پر سازى و ستیزه‏جویان

وَ اَنْ تُخَلِّدَ فیهَا الْمُعانِدینَ وَ اَنْتَ جَلَّ ثَناؤُکَ قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالاِْنْعامِ مُتَکَرِّماً

را در انجا همیشگى و جاودانه بدارى‏ و هم تو-که ثنایت برجسته و والا است-به این گفته ابتدا کردى و با نعمتهایت کریمانه تفضّل فرمودى که

اَفَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُونَ اِلهى وَ سَیِّدى فَاَسْئَلُکَ بِالْقُدْرَةِ الَّتى قَدَّرْتَها

آیا مؤمن همانند فاسق‏ است؟نه،مساوى نیستند.اى خدا و سرور من،از تو خواستارم به قدرتى که مقدّر نمودى

وَ بِالْقَضِیَّةِ الَّتى حَتَمْتَها وَ حَکَمْتَها وَ غَلَبْتَ مَنْ عَلَیْهِ اَجْرَیْتَها اَنْ تَهَبَ لى فى هذِهِ اللَّیْلَةِ وَ فى هذِهِ السّاعَةِ

و به فرمانى که حتمیتش دادى و بر همه استوارش نمودى و بر کسى‏که بر او اجرایش کردى چیره ساختى که در این شب و در این ساعت

کُلَّ جُرْمٍ اَجْرَمْتُهُ وَ کُلَّ ذَنْبٍ اَذْنَبْتُهُ وَ کُلَّ قَبِیحٍ اَسْرَرْتُهُ وَ کُلَّ جَهْلٍ عَمِلْتُهُ کَتَمْتُهُ اَوْ اَعْلَنْتُهُ اَخْفَیْتُهُ اَوْ اَظْهَرْتُهُ وَ کُلَّ سَیِّئَةٍ اَمَرْتَ بِاِثْباتِهَا الْکِرامَ الْکاتِبینَ 

بر من ببخشى هر جرمى‏ که مرتکب شدم و هر گناهى که به آن آلوده گشتم و هر کار زشتى را که پنهان ساختم و هر نادانى که آن را بکار گرفتم‏ خواه پنهان کردم یا آشکار،نهان ساختم یا عیان و هر کار زشتى که دستور ثبت آن را به نویسندگان بزرگوار دادى

الَّذینَ وَکَّلْتَهُمْ بِحِفْظِ ما یَکُونُ مِنّى وَ جَعَلْتَهُمْ شُهُوداً عَلَىَّ مَعَ جَوارِحى وَ کُنْتَ اَنْتَ الرَّقیبَ عَلَىَّ مِنْ وَراَّئِهِمْ 

آنان‏که بر ضبط آنچه از من سر زند گماشتى و آنان را نیز گواهانى بر من قرار دادى علاوه بر اعضایم و خود فراتر از آنها مراقب من بودى

وَالشّاهِدَ لِما خَفِىَ عَنْهُمْ وَ بِرَحْمَتِکَ اَخْفَیْتَهُ وَ بِفَضْلِکَ سَتَرْتَهُ وَ اَنْ تُوَفِّرَ حَظّى مِنْ کُلِّ خَیْرٍ اَنْزَلْتَهُ

و شاهد بر آنچه که از آنان پنهان ماند و به یقین با رحمتت پنهان ساختى و با فضلت‏ پوشاندى و اینکه از تو مى‏خواهم از هرچیزى‏که نازل کردى

اَوْ اِحْسانٍ فَضَّلْتَهُ اَوْ بِرٍّ نَشَرْتَهُ اَوْ رِزْقٍ بَسَطْتَهُ اَوْ ذَنْبٍ تَغْفِرُهُ اَوْ خَطَاءٍ تَسْتُرُهُ یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ 

یا احسانى که تفضّل نمودى یا برّ و نیکى که گستردى‏ یا رزقى که پراکندى یا گناهى که بیامرزى یا خطایى که بپوشانى،پرورگارا،پروردگارا،پروردگارا!

یا اِلهى وَ سَیِّدى وَ مَوْلاىَ وَ مالِکَ رِقّى یا مَنْ بِیَدِهِ ناصِیَتى یا عَلیماً بِضُرّى وَ مَسْکَنَتى یا خَبیراً بِفَقْرى وَ فاقَتى

اى خداى من‏ اى سرور من،اى مولاى من و اختیار دارم،اى کسى‏که مهارم به دست اوست،اى آگاه از پریشانى و ناتوانى‏ام‏ اى داناى تهیدستى و نادارى‏ام

یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ اَسْئَلُکَ بِحَقِّکَ وَ قُدْسِکَ وَ اَعْظَمِ صِفاتِکَ وَ اَسْماَّئِکَ اَنْ تَجْعَلَ اَوْقاتى مِنَ اللَّیْلِ وَالنَّهارِ بِذِکْرِکَ مَعْمُورَةً وَ بِخِدْمَتِکَ مَوْصُولَةً 

پروردگارا!پروردگارا!پروردگارا!از تو درخواست مى‏کنم به حقّت و قدست و بزرگ‏ترین‏ صفات و نامهایت که همه اوقاتم را از شب و روز به یادت آباد کنى و به خدمتگزاریت‏ پیوسته بدارى

وَ اَعْمالى عِنْدَکَ مَقْبُولَةً حَتّى تَکُونَ اَعْمالى وَ اَوْرادى کُلُّها وِرْداً واحِداً وَ حالى فى خِدْمَتِکَ سَرْمَداً

و اعمالم را در پیشگاهت قبول فرمایى تا آنکه اعمال و اورادم هماهنگ،همسو و همواره باشد و حالم در خدمت تو پاینده گردد

یا سَیِّدى یا مَنْ عَلَیْهِ مُعَوَّلى یا مَنْ اِلَیْهِ شَکَوْتُ اَحْوالى یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ

اى سرور من،اى آن‏که بر او تکیه دارم،اى آن‏که شکوه حالم را تنها به سوى او برم،اى پروردگارم،اى پروردگارم،اى پروردگارم

قَوِّ عَلى خِدْمَتِکَ جَوارِحى وَاشْدُدْ عَلَى الْعَزیمَةِ جَوانِحى وَ هَبْ لِىَ الْجِدَّ فى خَشْیَتِکَ وَالدَّوامَ فِى الاِْتِّصالِ بِخِدْمَتِکَ حَتّى اَسْرَحَ اِلَیْکَ فى مَیادینِ السّابِقینَ 

اعضایم را در راه خدمتت نیرو بخش و دلم را بر عزم و همّت محکم کن،و کوشش در راستاى پروایت و دوام در پیوستن به خدمتت را به من ارزانى دار تا به سویت برانم در میدانهاى‏ پیشتازان

وَ اُسْرِعَ اِلَیْکَ فِى الْبارِزینَ وَ اَشْتاقَ اِلى قُرْبِکَ فِى الْمُشْتاقینَ وَ اَدْنُوَ مِنْکَ دُنُوَّ الْمُخْلِصینَ وَ اَخافَکَ مَخافَةَ الْمُوقِنینَ

و به سویت بشتابم در میان شتابندگان و به کوى قربت آیم در میان مشتاقان و همانند مخلصان به تو نزدیک شوم و چون یقین آوردگان از جاه تو بهراسم

وَ اَجْتَمِعَ فى جِوارِکَ مَعَ الْمُؤْمِنینَ اَللّهُمَّ وَ مَنْ اَرادَنى بِسُوَّءٍ فَاَرِدْهُ وَ مَنْ کادَنى فَکِدْهُ وَاجْعَلْنى مِنْ اَحْسَنِ عَبیدِکَ نَصیباً عِنْدَکَ

و با اهل ایمان در جوارت گرد آیم.خدایا! هرکس مرا به بدى قصد کند تو قصدش کن،و هرکس با من مکر ورزد تو با او مکر کن،و مرا از بهره‏مندترین بندگانت نزد خود

وَ اَقْرَبِهِمْ مَنْزِلَةً مِنْکَ وَ اَخَصِّهِمْ زُلْفَةً لَدَیْکَ فَاِنَّهُ لا یُنالُ ذلِکَ اِلاّ بِفَضْلِکَ وَ جُدْلى بِجُودِکَ وَاعْطِفْ عَلَىَّ بِمَجْدِکَ 

و نزدیک‏ترینشان در منزلت به تو و مخصوص‏ترینشان در رتبه به پیشگاهت بگردان،زیرا این همه به دست نیاید جز به فضل تو،خدایا! با جودت به من جود کن و با بزرگواریت به من نظر کن

وَاحْفَظْنى بِرَحْمَتِکَ وَاجْعَلْ لِسانى بِذِکْرِکَ لَهِجاً وَ قَلْبى بِحُبِّکَ مُتَیَّماً وَ مُنَّ عَلَىَّ بِحُسْنِ اِجابَتِکَ وَ اَقِلْنى عَثْرَتى وَاغْفِرْ زَلَّتى

و با رحمتت مرا نگاهدار و زبانم را به ذکرت گویا کن،و دلم را به محبتت شیفته و شیدا فرما و بر من منّت گذار با پاسخ نیکویت و لغزشم را نادیده انگار و گناهم را ببخش

فَاِنَّکَ قَضَیْتَ عَلى عِبادِکَ بِعِبادَتِکَ وَ اَمَرْتَهُمْ بِدُعاَّئِکَ وَ ضَمِنْتَ لَهُمُ الاِْجابَةَ فَاِلَیْکَ یا رَبِّ نَصَبْتُ وَجْهى

زیرا تو بندگانت را به بندگى فرمان دادى و به دعا و درخواست از خود امر کردى و اجابت دعا را براى آنان ضامن شدى

وَ اِلَیْکَ یا رَبِّ مَدَدْتُ یَدى فَبِعِزَّتِکَ اسْتَجِبْ لى دُعاَّئى وَ بَلِّغْنى مُناىَ وَ لا تَقْطَعْ مِنْ فَضْلِکَ رَجاَّئى وَاکْفِنى شَرَّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ مِنْ اَعْدآئى

پس اى‏ پروردگار من تنها روى به سوى تو داشتم و دستم را تنها به جانب تو دراز کردم،پس تو را به عزّتت سوگند مى‏دهم که دعایم را اجابت کنى‏ و مرا به آرزویم برسانى،و امیدم را از فضلت ناامید نکنى،و شرّ دشمنانم را از پرى و آدمى از من کفایت کنى،

یا سَریعَ الرِّضا اِغْفِرْ لِمَنْ لا یَمْلِکُ اِلا الدُّعاَّءَ فَاِنَّکَ فَعّالٌ لِما تَشاَّءُ یا مَنِ اسْمُهُ دَوآءٌ وَ ذِکْرُهُ شِفاَّءٌ وَ طاعَتُهُ غِنىً

اى‏ خدایى که زود از بنده‏ات خشنود مى‏شوى،بیامرز آن را که جز دعا چیزى ندارد،همانا تو هرچه بخواهى انجام مى‏دهى،اى آن‏که نامش دوا و یادش‏ شفا و طاعتش توانگرى است

اِرْحَمْ مَنْ رَأسُ مالِهِ الرَّجاَّءُ وَ سِلاحُهُ الْبُکاَّءُ یا سابِغَ النِّعَمِ یا دافِعَ النِّقَمِ یا نُورَ الْمُسْتَوْحِشینَ فِى الظُّلَمِ یا عالِماً لا یُعَلَّمُ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

رحم کن به کسى‏که سرمایه‏اش امید و سازوبرگش اشک‏ریزان است،اى فروریزنده نعمتها اى دورکننده بلاها،اى روشنى‏بخش وحشت‏زدگان در تاریکیها،اى داناى ناآموخته بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست

وَافْعَلْ بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى رَسُولِهِ وَالاْئِمَّةِ الْمَیامینَ مِنْ الِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلیماً کَثیراً 

و با من چنان کن تو را شاید،و درود و سلام فراوان خدا بر پیامبرش و بر امامان‏ خجسته از خاندانش

به گزارش مرکز خبر روابط عمومی مسجد مقدس جمکران،حجت الاسلام والمسلمین مومنی سه شنبه نهم اسفندماه در جمع زائران مسجد مقدس جمکران، تصریح کرد: به طور قطع با آسیب شناسی که به منظور شناخت دلیل از هم پاشیدگی نظام خانواده و نظام های اجتماعی صورت میگرید،این نتیجه حاصل می شود که دوری از قرآن و روایات ائمه اطهار(ع) بزرگترین دلیل از هم گسیختگی بنیانهای اجتماعی است.

وی افزود: دین مجموعه ای از قواعد و قوانین است که موجبات سعادت دنیوی و اخروی بشریت را فراهم می کند و گناهان،مهم ترین عامل دور ماندن از رحمت الهی و توفیق هستند.

سخنران این مراسم با ذکر این مطلب که رعایت تقوا،از مهم ترین سفارش های خدا در قرآن و ائمه اطهار(ع) است،خاطرنشان کرد: عمل به واجبات و ترک محرمات بالاترین مرتبه ای است که انسان را به ملکوت می برد و موجب می شود انسان به سعادت دنیوی و اخروی برسد.

وی اظهارداشت: ترک محرماتی چون دورغ که سررشته و کلید همه بدی ها و گناهان است،انسان های بزرگی همچون محدث بزرگ قمی که به خاطر نگفتن یه دروغ ساده در مرز،خود را از سفر به کربلا محروم کرد و حاضر نشد عمل حرام مرتکب شود،الگوی انسان های وارسته و امین و بزرگوار هستند که به خاطر حفظ امانت و پاکی روح،به این مقامات رسیدند.

حجت الاسلام والمسلمین مومنی،رعایت امانت را یکی از مهم ترین سفارشات امام حسن عسکری(ع) به شیعیان، ذکر کرد و گفت: امانت، تنها در مال و سکه نیست که نزد دیگران به امانت بماند،امانت های بسیاری هستند که توجه به آنها می تواند زمینه سعادت انسان را فراهم کند و خیانت در آنها بدون شک،عذاب الهی را بر انسان نازل می کند.

حجت الاسلام والمسلمین مومنی در جمع زائران جمکران، ایران را کشور امام زمان(عج) ذکر کرد و نظام اسلامی را از امانات بزرگ الهی به ملت ایران برشمرد.

وی افزود: انقلاب و نظام اسلامی از مهم ترین امانت های الهی است؛ امانتی که پشت سر آن خون صدها هزار شهید و مجاهدت های انسان های بزرگ تاریخ نهفته است؛ کسانی که به هر نحوی به این امانت خیانت می کنند، بدون شک تاوان سختی را بابت این عمل خود خواهند دید.سخنران این مراسم یادآورشد: فتنه گران و گروه انحرافی با عوام فریبی سعی می کنند منافع خود را به پیش برند در حالی که نه به نظام، نه شهدا، نه به ولایت فقیه و نه به امام راحل، اعتقاد ندارند.امام راحل فرمودند: وضعیت فعلی افراد نشان می دهد که چه کسی واقعا صالح است و به او اعتماد کنید.

وی گفت: امام راحل همواره می فرموند که پشتیبانی واقعی از ولایت فقیه، عامل سلامت حرکت است و باید از افرادی که واقعا در عمل از ولی فقیه پشتیبانی و پیروی می کنند، حمایت کرد بدون شک یکی از مهم ترین امانت هایی که خداوند در اختیار مردم ایران و مسلمانان قرار داده است،نعمت ولایت است که باید نسبت به آن حساس باشیم.

یک نسخه نادر و قدیمی یک هزار و ۵۰۰ ساله از انجیل به زبان آرامی در ترکیه پیدا شده است که در آن خبر ظهور پیامبر عظیم‌الشان اسلام بعد از حضرت عیسی (ع) آمده است.

فرمایشات امام خامنه ای در مورد عذرخواهی از خدا

 دانلود فایل صوتی از خدا عذرخواهی کنید

در بیشتر مطالب طاقچه،به صورت کوتاه به بیان انتظار و دلایل انتظار برای ظهور امام مهدی (عج) پرداخته شده است.در مطلب “واژه ی انتظار” تعریف کوتاهی از انتظار و فرد منتظر را در قالب نوشته ای کوتاه به شما تقدیم کردم.اما بنا بر قولی که در نوشته های قبلی،برای توضیح بیشتر در مورد انتظار سازنده و مسایل مختلف شناخت آن و به طور کلی حقیقت انتظار به شما داده شد،نظر شما را به این مطلب جلب می کنم!

حقیقت انتظار نوعی حالت درونی و روحی است که در بالاترین حد یا بهتر بگوییم بهترین حالت،منجر به اعمال و اقداماتی برای مرتفع کردن انتظار می شود نه سرکوب این حالت! در این حالت است که اعمال سمت و سو پیدا کرده و در مسیر انتظار پیش رفته تا ثبات حاصل شود.

در تعریف بالا انتظار مسیری شد برای تحرک و اقدام،تحرک و اقدامی که باعثِ رفع موانعِ ظهور مهدی(عج) می شود،نه وسیله ای برای حسرت خوردن و صرفا انتظار بدون تلاش.در فرمایشات پیامبر (ص) و ائمه (ع) می توان فهمید که انتظار برای به سرانجام رسیدن وعده ی الهی،فقط چشم به راه بودن نیست.زیرا در احادیثی از انتظار به عنوان عبادت،بهترین عمل پسندیده و… نام برده شده است و منتظر را شهید در راه خدا قرار داده اند! به راستی چرا این گونه است؟

انتظار سازنده

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرمایند: بهترین اعمال امت من،انتظار فرج است.^۱

از این نوع روایات و فرمایشات می توان نتیجه گرفت انتظار بدون تلاش ارزشی ندارد و کسی منتظر واقعی به شمار می آید که برای تحقق وعده ی الهی اقدامی انجام دهد.حال این اعمال ممکن است دعا و زنده نگه داشتن یاد امام مهدی(عج)، ترویج فرهنگ مهدویت، الگوپذیری از امام مهدی(عج) و یا به زبان ساده شناخت امام مهدی (عج) و مسیری که ایشان برای رضایت خدا در آن قدم بر می دارد باشد.

انتظار بیهوده

با اوصافی که در تعاریف بالا ذکر شد،انتظاری بیهوده است،که درست عکسِ عمل بالا باشد. و به زبانی ساده،انتظار بیهوده،انتظاری است که هیچ عمل یا اقدامی را به دنبال نداشته باشد.به طور حتم چنین انتظاری،ثمره ای را نیز در طی مسیر و سرانجام کار نخواهد داشت!

چرا انتظار؟!

انتظار در دوره ای که امام زمان خود را گم کرده ایم!! انتظاریست شیرین که سرانجام به زمانی ختم می شود که با یافتن امام زمان خود تمام سختی ها جای خود را به آسانی ها داده و حکومتی تشکیل می شود که خداوند از آن به عنوان حکومت صالحان یاد کرده و آن حکومت،حکومتی نیست جز برای وارثان و خلیفه های خدا بر روی زمین!

اصل انتظار در اسلام پایبندی به ولایت است.ولایتی که خداوند به وسیله ی پیامبر اکرم(ص) آن را در نسل امیرالمومنین علی(ع) و حضرت فاطمه(س) قرار داده است.انتظار برای یافتن ولی عصر (عج) چیزی جز آمادگی برای درک پاک بودن و پاک شدن نیست.پاک شدنی که از ابتدای خلقت،رسولان الهی بر آن تکیه کرده و آن را باور داشته اند و آن را به انسان گوشزد می کردند.

بزرگترین امر انتظار خودسازی و آمادگی برای واقعه ی بزرگ ظهور است،زیرا این خودسازی است که بذر مقاومت را در دلها می کارد.مقاومتی که انسان را برای حضور در جنبش و قیام عظیم امام مهدی (عج) آماده می کند.

• مبارزه با یاس و نا امیدی

رحمت الهی شامل حال کسانی می شود که به معنای واقعی و با تمام وجود در انتظار وعده ی الهی باشند.چنین عملی که باعث جلب رضایت خداوند بزرگ و بلند مرتبه می شود به طور حتم انسان را از گزند ناملایمات جهان حفظ کرده و یاس و ناامیدی را از دل او می زداید.

• مقاومت در برابر هجمه ی دشمنان

دشمنان اسلام از هر مسیر و روشی برای تغییر تفکر موعودگرایی در اسلام کوشش می کند. و هر عملی را برای ناقص و یا بیهوده جلوه دادنِ انتظار انجام داده و با این روش،افکار پوچ و بیهوده ی خود را به خورد انسان منحرف می دهد.زیرا کسانی که از درک مسئله ی ظهور و انتظار ظهور در اسلام بازمانده اند،زمینه ای آماده در ذهن،برای کاشت افکار منحرف توسط دشمن را دارا می باشند.اما زمانی که درک مفهوم انتظار برای انسان ثابت شده و تلاش او برای رسیدن به انتظارِ سازنده بیشتر شود،هرگز هجمه ی دشمنان،ذره ای او را از روش و مسیری که در پیش گرفته است باز نمی دارد.

• سرانجامِ نیک

دلیل اصلیِ انتظار برای ظهور امام مهدی (عج)،سرانجام نیکی است که در آینده در انتظار افراد با ایمان و پایبند به ولایت و وعده ی الهی است.

نیاز به تکامل و عدالت برای انسان یک غریزه ی فطری است.در دنیای امروز که عدالت از جهان رخت بسته و جایش را به ظلم و ستم و بی عدالتی داده،انسان نیاز به حاکم و حکومتی عادل دارد.پس انتظار چنین حکومتی آرزوی تمام انسانهای عدالت طلب است که با وجود سختی ها و ظلمی که به او روا می دارند باز برای هدف خود می جنگد و تا زمانی که دلیلی برای انتظار وجود داشته باشد هرگز دست از آن برنمیدارد.

در مطالب بعدی،با آثار انتظار برای فرد منتظر آشنا می شویم.

____________________________

۱-بحارالانوار ج۵۲ ص۱۲۲

منشور اخلاقی مرکز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم دوشنبه شب با حضور جمعی از مسوولان حوزه های علمیه و دانش پژوهان این مرکز رونمایی شد.

معاون فرهنگی مرکز تخصصی مهدویت در این مراسم گفت : اصل و اساس کار طلاب و روحانیون هدایتگری است که مهمترین بعد هدایت، هدایتگری عملی است.

حجت الاسلام ناصر شهیدی خاطرنشان کرد: هدایتگری عملی منوط به آراستگی باطنی و مزین بودن به مکارم و فضایل اخلاقی است تا بتوان اخلاق و معنویات را در جامعه نهادینه کرد. وی با اشاره به اهمیت و ضرورت تدوین منشور اخلاقی در مراکز حوزوی تصریح کرد: منتظران حقیقی در عصر غیبت باید برای تطهیر و تزکیه روح و روان خود اهتمام ویژه ای داشته باشند تا جامعه منتظر مهدوی شکل بگیرد. 

بر اساس این گزارش ، منشور اخلاقی مرکز تخصصی مهدویت در چهار بند تنظیم شده و در مقدمه آن از مسئولان،پژوهشگران،کارمندان و اساتید مرکز خواسته شده تا به مفاد این منشور تعهد کامل داشته باشند. 

التزام عملی به بیعت پایدار با حجت خدا و تلاش برای ارتقا بخشیدن به سطح دانش،بینش و اصلاح منش خویش در تمام عرصه های زندگی، تلاش برای ایجاد روحیه تعاون و همبستگی در جامعه و داشتن برخورد صمیمی با برادران دینی و مصمم بودن در زدودن صفات رذیله از آیینه نفس و نهادینه کردن رو به رشد صفات پسندیده در خود و دیگران از جمله بندهای این منشور اخلاقی است.

_____________________________

به نقل از:ایرنا